نسخههاى خطى تسهيل المنافع ، ابنازرق در شعبان 877 درگذشته ، اما به گفته بغدادى او تا 890 هجرى زنده بوده است .
ابناكفانى : شمسالدين ابوعبدالله محمد بن ابراهيم بن ساعد انصارى ، پزشك ، رياضىدان و اديب مشهور مصرى در سِنجار ( از شهرهاى عراق ) به دنيا آمد . بعدها به قاهره رفت و آنجا اقامت كرد و در خشكسالى شديد مصر ، كه با طاعون همراه شد ، در 749 هجرى درگذشت . شاگرد مشهورش صفدى در كتابهاى اعيان العصر و الوافى ، ابناكفانى را در شمار بزرگانى چون ابنسينا و خواجه نصيرالدين طوسى نام آورده است . حدود چهارده اثر به وى نسبت دادهاند . ازجمله آثارش در طب كشف الرَّين فى احوال العين ، رساله در صناعه الكحل و تشريح العين ، رساله فى حفظ الصحه ، غنية اللبيب فى ما يستعمل عند غيبة الطبيب و نهاية الحصد فى صناعة الفصد است .
ابنامشاطى : نام كامل او مظفرالدين محمود بن احمد بن حسن عينتابى است . او طبيب بود و در فقه حنفى مهارت داشت . در حدود 812 ق / 1409 م در قاهره متولد شد و همانجا پرورش يافت . در آغاز قرآن آموخت و علوم فقه ، نحو و طب را نيز فراگرفت و از برخى محدثان اجازه روايت حديث گرفت . مدتى به قضاوت و تدريس حديث نيز اشتغال داشت ، اما سرانجام از همه اين كارها كناره گرفت و به طبابت بسنده كرد . ابنامشاطى در ربيعالاول 902 / نوامبر 1496 درگذشت . از وى چند كتاب نام بردهاند كه در زمينه طب و فقه بوده است .
ابنبُطلان : ابوالحسن مختار بن حسن بن عبدون بن سعدون بن بطلان ، پزشك مسيحى بغدادى ، در قرن پنجم هجرى در بغداد متولد شد . تاريخ وفاتش را پس از 455 هجرى دانستهاند . استادش در حكمت ابوالفرج عبدالله بن طيب و در طب ثابت بن ابراهيم بن زهرون حرانى بود . ابنبطلان نزديك سيزده كتاب و رساله از خود بهجا گذاشته كه از آن جمله بايد در طب به تقويم الصحه اشاره كرد كه در آن قواعد بهداشت ، پرهيز و ديگر امور لازم در پيشگيرى از بيمارىها را جدولبندى كرده است .
ابنبيطار : ابومحمد ضياءالدين عبدالله ( م . 646 ق ) بزرگترين گياهشناس و داروشناس اندلس ، در اواخر قرن ششم هجرى در مالاگا متولد شد . در اشبيليه نزد استادانى چون
تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 154
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٥٤