شيرين بيان « 1 »
نمايش تصوير
شيرين بيان يكى از قديمىترين گياهان دارويى است ؛ چنان كه بيش از چهار هزار سال پيش ، بوميان درهها و دشتهاى بينالنهرين ، آسياى صغير و جنوب آسيا ، ريشهء آن را به پيشگاه فرمانروايان خود به نشانهء عبوديت تقديم مىكردند . در كتيبههاى برجاىمانده از اقوام آشورى و مصرى ، به شيرين بيان اشاره شده است . فراعنهء مصر نيز با خواص آن آشنايى داشتند و ريشهء آن را با آب مخلوط مىكردند و از آن بهعنوان نوشيدنى استفاده مىكردند . شيرين بيان گياهى است چند ساله و مديترانهاى كه در كشورهاى انگليس ، بلژيك ، فرانسه ، آلمان ، ايتاليا ، يونان ، تركيه و در جنوب شرق آسيا ، سوريه ، عراق ، ايران و افغانستان كشت مىشود . « 2 »
خواص درمانى : ريشهء سوس ( شيرين بيان ) گرم و مايل به خشكى ، پَزَندهء اخلاط ، موجب رفع تشنگى ، مدر بول و حيض ، مسهل رطوبتها ، تميزكننده اعضاى داخلى بدن و تقويت كننده اعصاب است . همچنين براى اقسام سرفههاى خشك ، آسم و تنگى نفس ، پاكى سينه و شش و جگر ، التهاب معده ، سوزش و خشونت سينه و حلق ، امراض دماغى و عصبى ، تبهاى كهنه ، بواسير و امراض سپرز نافع است . هرگاه خوردن آن به قدر يك درهم با شكر و نيم درهم رازيانه تداوم يابد ، در تمام سال بيمارى عارض نگشته و موجب جلاى چشم و رفع سردردهاى مزمن كهنه مىگردد . ضماد برگ تازهاش نيز در رفع بدبويى ميان انگشتان پا و زير بغل مؤثر است . « 3 »
ديوسكوريد در كتاب خود ، شيرين بيان را براى صاف كردن صدا و نرم كردن مزاج توصيه
هامش
( 1 ). Glycyrrhiza Glabra .( 2 ) . رضا اميدبيگى ، رهيافتهاى توليد و فرآورى گياهان دارويى ، ج 3 ، ص 267 و 268 ؛ بنگريد به : احمد قهرمان ، تطبيق نامهاى كهن گياهان دارويى با نامهاى علمى ، ج 1 ، ص 180 ؛ ژان ولاگ و ژيرى استودولا ، گياهان دارويى ، روشهاى كشت و برداشت ، ص 199 .
( 3 ) . محمد مؤمن حسينى ، تحفهء حكيم مؤمن ، ص 518 ؛ بنگريد به : موفقالدين ابومنصور علىالهروى ، الأبنيه عن حقايقالأدويه ، ص 186 .