الرجل فيجلد جدّا ثمّ يتوب و لا يعلم منه إلّا خيرا . أتجوز شهادته ؟ قال : نعم .
ما يقال عندكم ؟ قلت : يقولون : توبته فيما بينه و بين اللّه و لا تقبل شهادته أبدا .
فقال : بئس ما قالوا . كان أبي يقول : إذا تاب و لم يعلم منه إلّا خيرا جازت شهادته .
( 4283 ) 6 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن ابن سنان قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن المحدود إن تاب تقبل شهادته ؟
فقال : إذا تاب و توبته أن يرجع ممّا قال و يكذّب نفسه عند الإمام و عند المسلمين . فإذا فعل فإنّ على الإمام أن يقبل شهادته بعد ذلك .
شرح
رفتار و كردار او مشهود نيست . گواهى او روا خواهد بود ؟ ابو عبد الله گفت :
بلى . ابو عبد الله گفت : فقهاى محلى چه مىگويند ؟ من گفتم : فقهاى كوفه مىگويند : توبهء او بين خودش با خدا پذيرفته خواهد شد ، اما گواهى او پذيرفته نخواهد گشت . ابو عبد الله گفت : آنان درست نمىگويند . پدرم ابو جعفر مىگفت : كسى كه از تهمت و افترا توبه كند و صلاح و شايستگى او مشهود شود ، گواهى او مسموع و پذيرفته خواهد بود .
* ( 4283 ) * 6 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : كسى كه بعد از تهمت و افترا هشتاد تازيانه مىخورد و سپس توبه مىكند ، آيا گواهى او مسموع خواهد بود ؟ ابو عبد الله گفت : اگر به اين صورت توبه كند كه از اسناد تهمت و افترا باز گردد و علنا در محضر امام و عموم مسلمين خود را دروغگو اعلام كند ، بعد از توبه كردن ، امام مسلمين مكلف است كه گواهى او را بپذيرد .
شرح : قرآن مجيد در سورهء نور ، آيهء 4 و 5 مىفرمايد : « و آنان كه به خانمهاى پردهنشين تهمت مىزنند و چهار شاهد عادل براى اثبات تهمت ندارند ، هشتاد تازيانه بر پشت و پهلوى آنان بزنيد و گواهى آنان را هرگز نپذيريد ، چرا كه آنان فاسقند و از عدالت خارج شدهاند ؛ مگر كه بعدا توبه كنند و فساد خود را اصلاح نمايند ، كه خداوند عزت بخشاينده و مهربان است . » آيهء اول مىفرمايد : گواهى آنان را هرگز نپذيريد ، هرچند توبه كنند و راه