عن إبراهيم بن محمّد الأشعريّ ، عن عبيد بن زرارة ، عن أبيه قال : سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول : لو أنّ أربعة شهدوا عندي على رجل بالزّنى و فيهم ولد الزّنى لحددتهم جميعا لأنّه لا تجوز شهادته . و لا يؤمّ الناس .
( 4278 ) 9 - محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن موسى ، عن أحمد بن الحسن بن عليّ ، عن أبيه ، عن عليّ بن عقبة ، عن موسى بن أكيل النميريّ ، عن العلاء بن سيابة قال : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : لا تقبل شهادة صاحب النرد و الأربعة عشر و صاحب الشاهين ، يقول : لا و اللّه . و بلى و اللّه . مات و اللّه شاه . و قتل و اللّه شاه . و ما مات و ما قتل .
( 4279 ) 10 - و بهذا الإسناد ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال : لا تقبل شهادة سابق الحاجّ لأنّه قتل راحلته و أفنى زاده و أتعب نفسه و استخفّ بصلاته . قلت :
فالمكاري و الجمّال و الملّاح ؟ قال : فقال : و ما بأس بهم . تقبل شهادتهم إذا
شرح
باشد ، بر همهء آنان حد تهمت جارى مىكنم و هر يك را هشتاد شلاق مىزنم ، چرا كه شهادت زنازادگان مسموع نيست ، زنازاده نمىتواند امام جماعت بشود .
توجه : به شرح حديث شمارهء 2699 مراجعه شود .
* ( 4278 ) * 9 - شنيدم ابو عبد الله صادق ( ع ) مىگفت : گواهى قماربازان مسموع نيست ، خواه با تخته نرد باشد و يا سه پرك و يا شطرنج ، كه بيهوده سوگند مىخورد : نه به خدا ، آرى به خدا ، شاه مرد ، شاه كشته شد ، با آنكه نه شاه را كشته و نه شاه مرده .
* ( 4279 ) * 10 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : گواهى زائرى كه در سفر حج شتاب مىكند : شتر نجيب خود را به هلاكت مىرساند ، زاد و توشهء خود را به تباهى مىكشاند ، جان خود را خسته و فرسوده ، نماز خود را سبك مىشمارد ، مسموع نيست . من گفتم : پس صاحب كاروان و ساربان و كشتيبان چطور ؟
ابو جعفر گفت : مانعى ندارد ، در صورتى كه مردمان صالحى باشند گواهى آنان