يحاربون اللّه و رسوله و يسعون في الأرض فسادا أن يقتّلوا أو يصلّبوا أو تقطّع أيديهم - إلى آخر الآية - » فقلت : أيّ شيء عليهم من هذه الحدود الّتي سمّى اللّه عزّ و جلّ ؟ قال : ذلك إلى الإمام . إن شاء قطع و إن شاء صلب و إن شاء نفى و إن شاء قتل . قلت : النفي إلى أين ؟ قال : ينفى من مصر إلى مصر آخر .
و قال : إنّ عليّا عليه السّلام نفى رجلين من الكوفة إلى البصرة .
( 4132 ) 4 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن حنان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام في قول اللّه عزّ و جلّ :
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
- إلى آخر الآية - » قال : لا يبايع و لا يؤوى و لا يتصدّق عليه .
شرح
كه خداوند عز و جل مىگويد : « آنان كه با خدا و رسول خدا به جنگ برخيزند و در زمين راه فساد و تباهى در پيش گيرند ، سزايشان آن است كه پارهپاره شوند يا بردار شوند يا دست و پايشان را از چپ و راست ببرند و يا آنان را از آن سرزمين تبعيد كنند . » سپس سؤال كردم : كداميك از اين چهار حد شرعى بايد اجرا شود ؟ ابو عبد الله گفت : انتخاب يكى از اين چهار حد شرعى منوط به تشخيص امام است : اگر بخواهد دست و پاى او را مىبرد ، و اگر بخواهد بردارش مىكند ، و اگر بخواهد تبعيد مىكند ، و اگر بخواهد مىكشد . من گفتم : به كجا تبعيد مىكند ؟ ابو عبد الله گفت : از اين شهر به شهر ديگر .
ابو عبد الله گفت : جدم امير المؤمنين دو نفر محارب را از كوفه به بصره تبعيد كرد .
* ( 4132 ) * 4 - از ابو عبد الله صادق ( ع ) توضيح همين آيه را پرسيدم و آن سرور گفت : كسى حق ندارد با محارب معامله كند و احتياجات او را در اختيارش بگذارد ، حق ندارد به او جا و پناه بدهد ، حق ندارد بر او تصدق كند .