( 4130 ) 2 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ؛ و أبو عليّ الأشعريّ ، عن محمّد ابن عبد الجبّار جميعا عن صفوان بن يحيى ، عن طلحة النهديّ ، عن سورة بن كليب قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام : رجل يخرج من منزله يريد المسجد أو يريد الحاجة ، فيلقاه رجل أو يستقفيه فيضربه و يأخذ ثوبه . قال : أيّ شيء يقول فيه من قبلكم ؟ قلت : يقولون هذه دغارة معلنة . و إنّما المحارب في قرى مشركيّة .
فقال : أيّهما أعظم حرمة . دار الإسلام أو دار الشرك ؟ قال : فقلت : دار الإسلام .
فقال : هؤلاء من أهل هذه الآية
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
- إلى آخر الآية - » .
( 4131 ) 3 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن جميل بن درّاج قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن قول اللّه عزّ و جلّ :
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ
شرح
* ( 4130 ) * 2 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : انسان در تاريكى صبحدم به عزم مسجد خارج مىشود ، ناگهان يكى از پيشرو يا از پشتسر حمله مىكند و با زور و كتك جامهء انسان را مىربايد و مىرود ، اگر اينگونه افراد را جلب كنند ، چه حكمى دارند ؟ ابو عبد الله گفت : فقهاى عراق چه مىگويند ؟
من گفتم آنان مىگويند : اين دستبرد در حكم اختلاس علنى است ، فقط تعزير دارد . كسى را محارب مىدانند كه در آباديهاى شرك به سرقت مسلحانه اقدام كند . ابو عبد الله گفت : سرزمين شرك حرمت بيشترى دارد يا سرزمين اسلام ؟
من گفتم : سرزمين اسلام . ابو عبد الله ( ع ) گفت : بنابراين عيّاران هم كه درگير مىشوند و با جبر و كتك مال مردم را مىبرند در رديف محاربين قرار مىگيرند : خداوند - عز و جل - مىگويد : « آنان كه با خدا و با رسول خدا به جنگ و ستيز برخيزند و در زمين خدا به قتل و غارت و آتشسوزى بپردازند ، سزايشان آن است كه پارهپاره شوند يا بردار شوند يا دست و پايشان را از چپ و راست ببرند و يا آنان را از آن سرزمين برانند و تبعيد كنند » .
* ( 4131 ) * 3 - در محضر ابو عبد الله صادق ( ع ) اين آيه را تلاوت كردم