أنّ رميته هي الّتي قتلته فليأكل من ذلك إذا كان قد سمّى .
( 3504 ) 4 - عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن خالد ، عن عثمان ابن عيسى ، عن سماعة قال : سألته عن رجل رمى حمار وحش أو ظبيا فأصابه .
ثمّ كان في طلبه فوجده من الغد و سهمه فيه . فقال : إن علم أنّه أصابه و أنّ سهمه هو الّذي قتله فليأكل منه و إلّا فلا يأكل منه .
( 3505 ) 5 - محمّد بن يحيى ، عن عبد اللّه بن محمّد ، عن عليّ بن الحكم ، عن أبان بن عثمان ، عن عيسى القمّي قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام :
أرمي سهمي و لا أدري أسميّت أم لم أسمّ ؟ فقال : كل لا بأس . قال : قلت :
أرمي و يغيب عنّي فأجد سهمي فيه ؟ فقال : كل ما لم يؤكل منه . و إن كان قد أكل منه فلا تأكل منه .
شرح
ابو عبد الله گفت : اگر بداند كه با تير او كشته شده است ، مىتواند تناول كند بعد از آنكه نام خدا را برده باشد .
* ( 3504 ) * 4 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : اگر شكارچى ، گورخر ، يا آهو را با تير بزند و در تعقيب آن برآيد و فرداى آن روز ، شكار خود را بيابد كه تير او در جسدش فرو رفته است . آيا گوشت اين شكار حلال است ؟
ابو عبد الله گفت : اگر بداند كه با تير او كشته شده ، مىتواند از گوشت آن تناول كند و گرنه حق ندارد .
* ( 3505 ) * 5 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : من تير خود را بهسوى شكار رها كردم و بعد مردد شدم كه آيا نام خدا را بردم يا نه . ابو عبد الله گفت : از گوشت آن تناول كن ، مانعى ندارد . من گفتم : اگر تير خود را رها كنم و شكار از نظرم ناپديد شود و بعدا او را بيابم درحالىكه تير من در بدنش فرو رفته است ، آيا گوشت اين شكار حلال است ؟ ابو عبد الله گفت :
اگر درندگان از آن خورده باشند ، تو از آن تناول مكن و اگر درندگان از آن نخوردهاند ، تناول كن .