باب أنّ الطلاق لا يقع الّا لمن اراد الطلاق ( 3263 ) 2 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن فضّال ، عن ابن بكير ، عن زرارة ، عن اليسع ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام ؛ و عن عبد الواحد بن المختار ، عن أبي جعفر عليه السّلام أنّهما قالا : لا طلاق إلّا لمن أراد الطّلاق .
( 3264 ) 3 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، و عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن عبد الرّحمن بن أبي نجران عن عبد اللّه بن بكير ، عن زرارة ، عن اليسع قال : سمعت أبا جعفر عليه السّلام يقول : لا طلاق إلّا على السنّة و لا طلاق
شرح
با نازل شدن اين آيه ، اولا مسؤوليتهاى دوران عده و مراقبت رحم به عهدهء خانمها محول گشت . و درنتيجه خارج شدن خانمها از خانهء شوهر بلامانع شد ، و از آن روز به بعد متداول شد كه خانمهاى طلاقگرفته در خانهء پدر و يا خويشان خود عده نگه دارند و خرجى دوران عده را از شوهر بگيرند . ثانيا ، اين حق را به شوهر دادند كه در تمام دوران عده ، تصميم به سازش بگيرد و از طلاق خود رجوع كند . ثالثا ، براى مراسم رجوع ، شرط كرد كه بايد تصميم به سازش و اصلاح داشته باشد ؛ درنتيجه اگر بهخاطر مقاصد ديگر رجوع كند ، رجوع او رسميت نخواهد داشت . اميد مىرود كه با روشن شدن اين آيات ، احاديث اهل بيت بهتر و جدىتر مورد توجه قرار بگيرد و مسائل اختلافى حل و فصل گردد .