. . . . .
شرح
خوشى از آنان جدا شويد . و دو تن مرد عادل از آزادگان ملت خود گواه بگيريد و شهادت و گواهى را بهخاطر خدا بهصحت و درستى برپا داريد . . . و خانمهاى طلاق داده را در همان خانههائى كه خود نشيمن داريد ، نشيمن بدهيد و در آب و غذا بر آنان سخت مگيريد و اگر حامله باشند ، تا روز زايمان ، خرجى آنان را بدهيد و اگر كودك شما را شير دادند ، اجرت آنان را بپردازيد . . . » .
براساس اين آيات ، اولا ، نگهدارى آمار عده برعهدهء شوهران قرار گرفت . ثانيا ، خانمها موظف شدند كه روزهاى عده از خانهء مسكونى شوهر خارج نشوند ، مبادا كه در ماههاى آخر ، آبستنى آنان روشن شود و مورد تهمت قرار بگيرند . ثالثا ، شوهران موظف شدند كه آنان را از خانه بيرون نكنند ، مگر موقعى كه فحشاى آنان به ثبوت برسد كه در آن صورت نگهدارى عده بىاثر خواهد بود ، تا چه رسد به شرائط آن . رابعا ، اعلام شد كه در دوران عده ، شوهران حق تصميم ندارند بلكه فقط بعد از سپرى شدن دوران عده حق اختيار دارند كه يا خانم را با خوشى و خوبى در خانه نگه دارند و از طلاق او منصرف شوند و يا با خير و خوشى او را به خانهء خويشانش روانه سازند . خامسا ، مقرر شد كه در هنگام خارج شدن خانم دو شاهد عادل را گواه بگيرند كه من اين خانم را طلاق دادهام و رحم او را آزمايش كردهام و بعد از اين هرگونه ادعايى بر من داشته باشد بى جا و بى مورد است و اگر فرزندى بياورد ، به من ارتباط ندارد .
بعد از مدتى آيات 228 - 241 سورهء بقره نازل شد و براساس وعدهء قبلى برخى از مقررات طلاق را تغيير داد و ما بقى را به حال خود باقى نهاد .
از جمله در آيهء 228 فرمود : « و خانمهاى طلاقگرفته ، بايد ظرف سه دورهء پاكى و عادت در خانه بنشينند و با بيگانگان تماس نگيرند . روا نيست كه خانمها وضعيت رحم را كتمان نمايند ، اگر به خدا و روز جزا ايمان دارند .
و شوهرانشان ظرف اين مدت ، اولى و احقند كه آنان را به خانهء خود بازگردانند درصورتىكه تصميم به سازش و اصلاح داشته باشند » .