الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 132
باب الرجل يزوّج عبده أمته ثم يشتهيها ( 3105 ) 1 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن عبد اللّه بن المغيرة ، عن عبد اللّه بن سنان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : سمعته يقول : إذا زوّج الرّجل عبده أمته ثمّ اشتهاها . قال له : اعتزلها . فإذا طمثت وطئها . ثمّ يردّها عليه إذا شاء . ( 3106 ) 2 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن أبي أيّوب ، عن محمّد بن مسلم قال : سألت أبا جعفر عليه السّلام عن قول اللّه عزّ و جلّ : « وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ » [ النساء : 24 ] قال : هو اشتهاى واپس ! * ( 3105 ) * 1 - شنيدم ابو عبد الله صادق ( ع ) مىگويد : اگر انسان ، كنيز خود را با غلام خود تزويج كند و بعد از مدتى تمايل پيدا كند كه با كنيز خود بسر ببرد ، بايد به غلام خود بگويد : از همسرت كناره بگير ؛ و بعد از آنكه رحم كنيز با يك نوبت حيض ماهيانه آزمايش شد ، خواجهء كنيز مىتواند با او همبستر شود ؛ و بعدها اگر مايل باشد مجددا مىتواند كنيز را به غلام خود برگرداند . * ( 3106 ) * 2 - به ابو جعفر باقر ( ع ) گفتم : اين آيه را توضيح دهيد كه مىگويد : « و خانمهاى شوهردار بر شما تحريم شدهاند ، مگر افرادى كه اسير شوند و يا زرخريد شما باشند » . ابو جعفر گفت : موقعى كه انسان ، كنيز خود را با غلام خود تزويج كرده باشد مىتواند به غلام خود بگويد : از همسرت كناره بگير و با او نزديكى مكن . سپس از كنيز خود مراقبت كند تا يك نوبت عادت شود و پاكى رحم از نطفهء غلام به ثبوت برسد ، بعد از آن مىتواند با كنيز خود به بستر برود ؛ و چون در نوبت بعدى و يا در نوبتهاى