مسأله 10 - اگر محارب از شهرش به شهر ديگر تبعيد شود والى بايد به هر شهرى كه به آنجا برده مىشود بنويسد كه با او هم غذا نشوند و معاشرت و خريد و فروش و ازدواج و مشاوره نشود و نظر نزديكتر به احتياط آن است كه تبعيد كمتر از يك سال نباشد حتى اگر محارب توبه نمايد و اگر محارب توبه نكند تبعيد او تا زمانى كه توبه كند ، ادامه پيدا مىكند و اگر بخواهد به سرزمين شرك برود از آن سرزمينها جلوگيرى مىشود و گفتهاند : اگر به او اجازه دادند كه به آن سرزمينها وارد شود ، ( با آنها ) جنگ مىشود تا او را خارج كنند .
مسأله 11 - ( خود عمل ) سرقت در حد قطع محارب اعتبار ندارد ، تا چه رسد به اعتبار نصاب يا حرز ، بلكه امام ( ع ) به محض صدق عنوان محارب مخير است و اگر ( اعضاى وى ) قطع مىشود نظر نزديكتر به احتياط آن است كه ابتدا دست راست سپس چپش قطع شود ، بهتر است كه بعد از قطع دست راست تا بند آمدن خون صبر شود و اگر دست راست يا هر دو عضو موجود نباشد ، امام ( ع ) غير قطع را اختيار مىكند .
مسأله 12 - اگر مال را بدون محاربه بردارد ، حكم محاربه بر او جارى نمىشود همانگونه كه اگر مال را بردارد و فرار كند يا به زور و بدون كشيدن سلاح ( اموال را ) بگيرد يا در گرفتن اموال به كمك وسايلى حيله نمايد مانند تقلب در اسناد يا نامهها و مانند اينها بنابراين در اينها حد محارب و همچنين حد سارق جارى نمىشود و ليكن بنا بر نظر حاكم بايد تعزير شود .
خاتمه در ساير مجازاتها
در احكام ارتداد
مسأله 1 - در كتاب ارث اقسام مرتد و قسمتى از احكام ارتداد بيان شد ، اما در اينجا مىگوييم مرتد فطرى ظاهراً اسلامش قبول نمىشود و حد ارتدادش اين است كه اگر مرد بود كشته شود ، و اگر زن باشد به حبس ابد محكوم شود ، و در اوقات نمازهاى پنجگانه اورا شلاق بزنند ، و در معيشت و آب و غذا و لباس بر او سختگيرى كنند تا زمانى كه توبه كند و توبه زنى كه مرتد فطرى شده ، پذيرفته مىشود ، پس اگر توبه كرد آزاد مىشود ، و اما مرتد ملى نخست توبه داده مىشود اگر حاضر به توبه نشد كشته مىشود ، و احتياط آن است كه سه روز پيشنهاد توبه به او داده شود و در روز چهارم كشته شود .