را بر خود ياد آوريد ، آن هنگام كه دشمن بوديد ؛ پس خداوند دلهاى شما را به هم مأنوس كرد و به واسطه نعمت او برادر شديد و بر لبه پرتگاهى از آتش بوديد كه شما را از آن نجات داد . خداوند ، اين گونه نشانه هايش را براى شما بيان مىكند تا شايد هدايت شويد . « 1 »
اى مردم ! اين على عليه السلام است . هر كس او را امروز ، و پس از اين ، دوست بدارد و ولايتش را بپذيرد ، به عهدى كه با خدا بسته ، وفا كرده است و هر كس امروز و پس از اين ، با او دشمنى كند و از او نفرت داشته باشد ، روز قيامت در حالى كه كر و كور است و دليلى در پيشگاه خدا ندارد ، خواهد آمد . اى مردم ! مبادا فردا ، دنيا را آن گونه كه خود از آن كام گرفتهايد به من هديه كنيد ؛ حال آن كه اهل بيت من ژوليده و خاك آلوده ، شكست خورده و ستم شده و در حالى كه خونهايشان جارى است ، بيايند . از پى رفتن گمراهى و مشورت براى حاكم كردن نادانى بپرهيزيد . آگاه باشيد ، براى اين كار ( / پيشوايى امّت ) يارانى هست كه خداى - عزّوجل - آنها را براى من نام برده و به من معرفى كرده است و من آن چه برايش به سويتان فرستاده شدم ، به شما رساندم : امّا شما را گروهى كه نادانى مىورزيد ، مىبينم . « 2 » پس از من ، كافر و مرتد به گذشته باز نگرديد كه قرآن را بدون شناخت تفسير كنيد و سنت را به ميل خود نوآوريد ، كه هر قانون و سخن و كلامى مخالف با قرآن ، نادرست و باطل است .
قرآن ، پيشوايى هدايتگراست و براى آن ، رهبرىاستكه به وسيلهء آن راهنمايى مىكند و با حكمت و پندى نيكو به سوى آن دعوت مىنمايد و او ، على ابن ابى طالب عليه السلام است . او پساز من سرپرست و وارث دانش و حكمت و وارث پنهان
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) : 103 .
( 2 ) . احقاف ( 46 ) : 23 .