ندارم . ولى توجهى به سخنانش نكردند . پس از فرار يارانش ، اسبش زخمى شد و او را به زمين انداخت . وى را كشتند و سرش را بر نيزه ، نزد حسن بن قتاده بردند . او نيز آن را در محل سعى كنار دارالعباس ، آويخت و سپس به جسد بازگرداند و او را در معلاة دفن كرد .
حسن قصد چپاول حاجيان عراقى را داشت ، ولى امير الحاج شامى ، او را از اين كار بازداشت و از خشم دو برادر ، يعنى كامل پادشاه مصر و معظم پادشاه دمشق برحذر داشت . حسن نيز از آن كار منصرف شد . اين خبر را ابوشامه ذكر كرده است . « 1 » او همچنين يادآور شده كه حسن ، از رفتار يارانش با اقباش بىخبر بوده است . وى مىگويد : آن سال در ميان حاجيان ، استاد ما فخرالدين ابومنصور بن عساكر نيز حضور داشت و يكى از حجاج آن سال مرا خبر داد كه حسن بن قتاده امير نزد ابنعساكر رفت و گفت : باخبر شدهام كه تو بهترين مردم شام هستى ، از تو مىخواهم كه همراه من به خانهام بيايى ، شايد از بركت وجود تو ، مشكل من حل گردد ؛ او نيز به اتفاق گروهى از دمشقىها به خانهء او رفتند و غذا خوردند . و آن گاه كه قصد خروج از خانهء او را داشتند ، خبر قتل اقباش رسيد و آن فتنه خاموش شد . به گفتهء ابناثير اين حادثه در سال 618 روى داده است « 2 » ، چرا كه وى بعد از ذكر خبر قتاده در اين سال و پس از بيان احوال وى مىگويد : وقتى حجاج عراق حركت كردند ، امير الحاج آنها ، يكى از مماليك خليفه الناصرلدين اللَّه ، به نام اقباش بود كه خيلى خوش برخورد بود و با حاجيان رفتار نيكو داشت . راجح بن قتاده نيز به حضورش رسيد و به او و خليفه اموالى داد ، تا او را در فرمانروايى بر مكه ، يارى كنند .
[ اقباش ] نيز پذيرفت و آنها به مكه رسيدند و در « زاهر » اقامت گزيدند و به منظور جنگ با حاكم مكه ، حسن [ بن قتاده ] ، قصد مكه كرد و براى اين كار بسيارى از عربها و ديگران را با خود همراه كرده بود . از سوى ديگر ، حسن بن قتاده نيز از مكه بيرون آمد و با او جنگيد ، امير الحاج از ميان لشكريان خود ، بيرون آمد و براى نشان دادن خود ، و اين كه كسى را ياراى مقابله با او نيست ، از كوه بالا رفت . ياران حسن او را محاصره كردند و
هامش
( 1 ) . ذيل الروضتين ، ص 132 .
( 2 ) . الكامل ، ج 12 ، ص 4 - 401 .