به عرفات رود تاشتكين او را از اين كار بازداشت ، ولى او نپذيرفت و بدين ترتيب ، ميان آنها جنگ درگرفت و حوادث مذكور پيش آمد . « 1 » بنا بر آن چه به خط ابنمحفوظ در اخبار مربوط به سال ششصد و هفت آمده ، در منا درگيرى سختى ميان حاجيان عراقى و اهالى مكه پديد آمد و يكى از بزرگان شريف قتاده به نام بلال ، به قتل رسيد و آن سال به سال بلال مشهور است . از ميان مورخان كسى وقوع درگيرى ميان عراقىها و اهالى مكه را در اين سال ، ذكر نكرده است ، ولى در اخبار اين سال ، آمده كه قتاده حاكم مكه ، حاجيان يمنى را مورد چپاول قرار داد ؛ و اگر ميان او و آن دو گروه فتنهاى پيش آمده بود ، حتماً باز گفته مىشد .
و ديگر اين كه در سال 608 در منا و مكه ، فتنهء بزرگى مىباشد كه طى آن حاجيان عراقى كشته شدند و در معرض چپاول و غارتى بىرحمانه قرار گرفتند . اين حادثه را گروهى از اهل اخبار ، ذكر كردهاند ، ولى هيچ كدام ، همانند ابوشامه مقدسى در « ذيل روضتين » به توصيف آن نپرداخته ، ابوشامه در اخبار سال 608 آورده است : در آن سال حجاج عراقى مورد چپاول قرار گرفتند . از عراق ، علاء الدين محمد بن ياقوت به نيابت از پدرش ، براى مردم حج گزارد و ابن ابوفراس نيز همراه او بود . و در امور فقهى و كارهاى مربوط او را يارى مىكرد . از شام نيز صمصام اسماعيل برادر شاروخ نجمى امير الحاج شامىها بود . و امير الحاج قدس شجاع على بن سالار بود . ربيعه خاتون خواهر ملك عادل نيز در حج بود ، و روز عيد قربان در منى پس از آن كه مردم رمى جمره را انجام دادند ، اسماعيلىها بر مرد شريفى از عموزادگان قتاده كه خيلى هم به او شبيه بود و گمان برده بودند خود اوست ، حمله كردند و او را كشتند . گفته شده است كسى كه او را به قتل رساند ، همراه مادر جلال الدين بود . در پى آن ، بردگان و بزرگان مكه ، قيام كردند و از دو كوه منى ، بالا رفتند و تهليل و تكبير گفتند و مردم را با سنگ و فلاخن و تيركمان ، هدف قرار دادند و در روز عيد و شب و روز دوم ، اموال حجاج را چپاول كردند و از هر دو
هامش
( 1 ) . الكامل ، ج 11 ، ص 559 و 560 .