ملك ظاهر « 1 » در آغاز دولت دوم خود ، عنان شريك وى گرديد . و در نيمه شعبان همان سال از قاهره به مكه رسيد و با آل عجلان صلح كرد و امراى لشكر نيز همراه او بودند ، اما بزرگان با على موافق بود . ولى آنها قادر به ادارهء شايستهء مملكت نبودند ، زيرا بنىحسن با آنها مخالفت مىورزيدند و ولايت آنان بدين صورت تا بيست و چهارم سفر سال 794 ه . ق ادامه داشت .
پس از آن ، على بن عجلان به تنهايى والى مكه شد و علتش هم آن بود كه گروهى در مسعى ، عنان را مورد حمله قرار دادند ولى او از مهلكه گريخت و هنگامى وارد مكه شد كه او و على بن عجلان براى بار يافتن به حضور سلطان ، به مصر فراخوانده شدند .
عنان پس از آن كه مكه را براى وى از بردهها خالى كردند ، به منظور تجهيز لشكريان خود ، وارد آن جا شد و مدت زمان كوتاهى آن جا ماند و سپس خارج شد و رهسپار مصر گرديد . على بن عجلان نيز به او ملحق گرديد و برادرش محمد بن عجلان را همراه با بردهها در مكه بر جاى گذارد و در پى عنان ، به مصر رفت . على نيز در مراسم حج سال 794 ه . ق به عنوان والى مستقل مكه ، وارد مكه شد و ولايت وى تا زمان مرگش در نهم شوال 797 ه . ق ادامه داشت . سالهاى ولايت وى غالباً در برخورد با اشراف سپرى شد ، چرا كه يك ماه پس از رسيدن وى از مصر ، جماعتى از اعيان و اشراف و فرماندهان را دستگير كرد ، ولى آنها او را فريفتند و آزادشان كرد . آنها مزاحمتهايى براى وى پديد مىآوردند و كارهايى از وى مىخواستند كه در توانش نبود . خرابكارى و توطئههاى آنان به جايى رسيد كه امنيت در مكه و جده كاهش يافت و بازرگانان ، راه ينبع را پيش گرفتند و از اين بابت ، مردم مكه زيان ديدند . پس از كشته شدن او برادرش محمد بن عجلان به يارى بردگان ، والى مكه شد تا اين كه برادرش شريف حسن بن عجلان « 2 » از
هامش
( 1 ) . او ظاهر برقوق از اولين مماليك جراكسى است و فرماندهى يكصدهزار نفر را در ارتش مصر بر عهدهداشت . سلطان ملك صالح بن اشرف شعبان قلاوون آخرين ممالك بجرى را خلع كرد و در روز چهارشنبه نوزدهم رمضان سال 784 ه . ق به جاى وى نشست . او در ايام حكومتش مبلغى براى بناى مسجدالحرام مهيا كرد و پس از كنار رفتن از قدرت ، كاروان رجبى را از مصر به مكه ، رهبرى كرد .
( 2 ) . الضوء اللامع ، ج 3 ، ص 14 - 13 ، رقم 50 .