شدند و بردهها بهراهزنى و چپاول پرداختند و عنان همچنان مقيم مكه بود . عموزادگان وى ، يعنى احمد بن ثقبه « 1 » و عقيل بن مبارك بن رميثه « 2 » و پس از آن على بن مبارك « 3 » ، پس از جدا شدن از كبيش و همراهى با عنان - كه متوجه شدند ترك كردن وى ، باعث تقويتش مىشود - با وى در امارت مكه مشاركت داشتند ، ولى نتيجه بر خلاف اين بود ، زيرا اختلافشان با يكديگر زياد بود . خبر اختلاف آنها به سلطان مصر رسيد ؛ او نيز عنان را عزل كرد و به جايش على بن عجلان بن رميثه را منصوب كرد و در شعبان سال 789 ه . ق خبر ولايت وى رسيد . على نيز همراه با كبيش و خاندان عجلان و ديگر همراهان رهسپار مكه شد ، ولى عنان و ياران وى ، مانع از ورود آنها به مكه شدند و در بيست و نهم شعبان 789 ه . ق در أذاخر ، به نبرد پرداختند . در اين نبرد ، كبيش و همراهانش كشته شدند و خاندان عجلان به وادى بازگشتند و عنان و يارانش وارد مكه شدند و تا موسم حج سال 789 ه . ق در آن جا ماندند و پس از آن مكه را ترك گفتند و به « زيمه » « 4 » از وادى نخله رفتند . على بن عجلان به همراه گروهى كه همزمان با او رهسپار شده بودند ، وارد مكه شد و او در حالى كه سلطان در مصر بود ، به أذاخر رفت . سلطان نيز نيمى از امارت مكه را به او و نيم ديگر را به عنان سپرد و البته مشروط بر اين كه عنان در تعويض پردهء مصرى كعبه ، حضور داشته باشد . عنان نيز در جريان اين امر قرار گرفت و آماده اين كار شد . ولى وقتى به نزديكى آن جا رسيد از ترس خاندان عجلان ، خود و يارانش به زيمه گريختند و پس از رفتن حاجيان از مكه ، در وادى مستقر شدند و با على بن عجلان در امارت بر جده ، شركت كردند . پس از آن عنان در سال 790 ه . ق به مصر سفر كرد و سال بعد از آن ، در همان جا دستگير شد . على بن عجلان نيز با بزرگان و اشراف ، به توافق رسيد و همچنان به تنهايى امارت بر مكه را بر عهده داشت تا اين كه در سال 792 ه . ق با ولايت از سوى
هامش
( 1 ) . الضوء اللامع ، ج 1 ، ص 266 .
( 2 ) . همان ، ج 5 ، ص 149 ، رقم 519 .
( 3 ) . همان ، ج 5 ، ص 277 ، رقم 941 .
( 4 ) . « زيمه » جايى مشهور در جاده طائف است كه داراى باغات و مزارع بسيارى است .