بعد از او در سال 639 ه . ق ملك منصور والى مكه شد و خود در اين سال ، رهسپار آن جا گرديد و در رمضان و در پى فرار مصرىها كه از ترس وى صورت گرفته بود ، وارد مكه شد و ولايت او تا زمان مرگش ادامه يافت . او در اين سال مملوك خود امير فخرالدين شلّاح و ابنفيروز را به امارت مكه گمارد و شريف ابوسعد بن على بن قتادهء حسنى را دستار لشكريانش قرار داد ؛ او را از ينبع فراخوانده و به وى نيكى كرده بود و قلعهء ينبع را از وى خريدارى كرده و به او دستور داده بود آن را ويران كند تا مصرىها پايگاهى نداشته باشند ، مملوك وى شلاح ، بنا به گفتهء يكى از مورخان معاصر يمنى ، تا سال 646 بر نيابت مكه باقى ماند .
در همين سال ابن مسيب از سوى منصور والى مكه شد و به گفتهء ميورقى ، ابنمسيب در نيمه ربيعالاول سال 645 به منظور عزل شلاح ، به مكه آمد كه اين مطلب با آن چه پيشتر گفته شد ، تعارض دارد .
پس از ابنمسيب ، ابوسعد حسن بن على بن قتادهء حسنى ، در پى دستگيرى مسيب در ذىالقعده يا شوال سال 647 ه . ق والى مكه شد و ولايت وى تا تاريخ قتل وى ، يعنى سه روز گذشته از شعبان يا رمضان سال 651 ه . ق ادامه يافت .
پس از او يكى از قاتلين وى ، يعنى جماز بن حسن بن قتادهء حسنى ، والى مكه شد و ولايت وى تا آخر ذىالحجة سال 651 ه . ق ادامه يافت .
پس از جماز ، عمويش راجح بن قتاده حسنى كه [ قبلًا ] به اتفاق لشكريان حاكم يمن ، والى مكه شده بودند ، والى مكه گرديد و ولايت وى تا ربيع الاول سال 652 ه . ق ادامه يافت پس از او پسرش غانم بن راجح والى مكه شد و ولايتش بر مكه تا شوال سال 652 ه . ق ادامه يافت .
پس از وى ، ادريس بن قتاده و ابونمى بن ابوسعد بن على بن قتاده ، در پى نبردى كه سه كشته بر جاى گذاشت ، والى مكه شدند و ولايت آن دو تا بيست و پنجم ذىالقعده سال 652 ه . ق ادامه يافت .
سپس مبارز على بن حسين بن برطاش والى مكه شد ، چرا كه ملك مظفر بن ملك
شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: محمد مقدس
ص٣١٨