ادريس بن قتادهء حسنى ولايت بر مكه را بر عهده گرفتند . متولى اين امر نيز امير بيبرس جاشنكير بود كه رئيس ستاد ملك محمد بن قلاون بود و بعداً در پايان سال 708 ه . ق سلطان شد . او اين تصميم را با موافقت امرايى گرفت كه در اين سال با وى به حج رفته بودند و هدفش ادب كردن حميضه و رميثه بود كه با برادران خود ابوغيث و عطيفه ، بدرفتارى كرده بود .
پس از آن در سال 703 يا 704 ه . ق از سوى ملك ناصر حاكم مصر ، حميضه و رميثه بار ديگر به امارت بر مكه منصوب شدند و ولايت آنها تا موسم حج سال 713 ه . ق ادامه داشت . پس از آن ابوغيث بن ابونمى از سوى ملك ناصر عهدهدار ولايت مكه گرديد . و پس از عزل حميضه و رميثه از سوى ملك ناصر - به دليل شكايات فراوان از آن دو - ملك ناصر براى ابوغيث لشكرى از مصر و شام تدارك ديد و پس از بيرون رفتن حميضه و رميثه از مكه ، ابوغيث با آن لشكر مجهز وارد مكه گرديد . ولى ولايت ابوغيث بر مكه ، چندان طولى نكشيد ، زيرا او با سوء مديريت ، در حق لشكريانش كوتاهى كرد و از آنها به هراس افتاد و به خط خود به آنها نوشت كه به آنها احتياجى ندارد . آنها نيز دو ماه بعد او را ترك گفتند و بلافاصله پس از رفتن آنها در اولين جمعه ، حميضه براى جنگ با او بازگشت و بر ابوغيث پيروز شد و او به قبيله هذيل در نخله پناهنده شد . حميضه نيز كسى را نزد سلطان ملك ناصر فرستاد تا از او دلجويى كرده باشد ، ولى سلطان از او راضى نشد . اين بار ابوغيث كسى را نزد سلطان فرستاد و از او يارى خواست و سلطان نيز به او وعدهء يارى داد . آن دو برادر در چهارم ذىالحجه سال 714 ه . ق با هم برخورد كردند و حميضه ابوغيث را اسير كرد و سپس او را كشت . « 1 » ولايت وى بر مكه تا شعبان سال 715 ه . ق ادامه داشت .
پس از او ، در اين سال رميثه عهدهدار ولايت بر مكه شد « 2 » كه اين امر از سوى ملك
هامش
( 1 ) . الدرر الكامنة ، ج 2 ، ص 79 .
( 2 ) . همان ، ص 111 .