پس از ملك مسعود ، پدرش ملك كامل عهدهدار ولايت بر مكه گرديد و ولايت او تا ماه ربيعالآخر سال 629 ه . ق طول كشيد .
پس از آن نايب پسرش مسعود و قائم مقام او بر يمن ، يعنى نور الدين بن عمر بن على بن رسول ، پس از بيعت با سلطنت وى در سرزمين يمن والى مكه شد . او لشكرى را كه راجح بن قتاده حسنى در رأس آن بود به مكه اعزام داشت و اين لشكر ، طغتكين ، متولى مكه از سوى ملك كامل را بيرون راند و او به ينبع گريخت و ملك كامل هم از اين موضوع آگاه شد و ارتش بزرگى فراهم آورد و فرماندهى آن را به امير فخرالدين بن شيخعلى واگذار كرد . طغتكين نيز همراه با اين ارتش به مكه رسيد و در آن جا راجح و همراهان يمنىاش ، او را بيرون كردند و طغتكين پيروز شد و بسيارى از اهالى مكه را به اين دليل كه در گذشته به او پشت كرده بودند ، از دم تيغ گذراند . استيلاى او بر مكه در رمضان اين سال بود .
ابنمحفوظ يادآور شده كه گويا شخصى كه از جانب ملك كامل بر مكه حاكم شده كسى جز طغتكين است ، زيرا مىگويد : در آغاز سال 629 ه . ق ملك منصور ارتشى فراهم آورد و با همراهى راجح ، به مكه رفت و بر آن استيلا يافت . در مكه ، اميرى به نام شجاع الدين دغكينى از سوى ملك كامل حاكم بود كه به نخله « 1 » گريخت و از آن جا به ينبع رفت . ملك كامل ارتشى براى بيرون راندن و جنگ با او گسيل داشته بود . پس از آن در رمضان به مكه بازگشت و آن را از دست كارگزاران ملك منصور بازساند و به هنگام ورود ، مردمان بسيارى از اهالى مكه را به قتل رساند و همه چيز بر سر مردم مكه خراب شد . خبرى كه ابنمحفوظ در بارهء ولايت شخص ديگرى بر مكه نقل كرده ، درست نيست ، زيرا فقط او از وى نام برده و تنها يك روايت دارد و صحيح آن است كه امير ، طغتكين بوده كه بيش از يك تن او را بدين نام يعنى طغتكين خواندهاند .
همچنين گفتهاند كه فخرالدين بن شيخ به هنگام ورود لشكريان حاكم يمن به مكه در سال 629 ه . ق والى آن جا بود كه پس از آن در صفر سال 630 ه . ق لشكريان حاكم
هامش
( 1 ) . نخله ، دشتى است كه از بطن مرّ ( وادى فاطمه ) تا تنگه يا دشت ليمون ادامه دارد و اين همان « نخلةالشاميه » است .