يمن همراه با راجح بن قتاده مدون جنگ والى مكه شد و سپس لشكريان ملك كامل به فرماندهى شخصى به نام « زاهد » بر او غلبه كردند و زاهد نيز كارگزارى به نام « ابنمجلى » را براى مكه تعيين كرد .
پس از او در سال 631 ه . ق لشكريان ملك منصور حاكم يمن به اتفاق راجح بن قتاده بر مكه ولايت كردند .
پس از آن لشكريان ملك كامل ، ولايت بر مكه را بر عهده گرفتند كه شامل هزار ، هفتصد و يا پانصد نفر سوار مىشد كه پنج تن از امرا را شامل مىگرديد كه در رأس آنها جغريل قرار داشت و ولايت وى از سوى ملك كامل « 1 » تا سال 635 ه . ق طول كشيد .
پس از او ، در اين سال ملك منصور والى مكه شد و خود شخصاً در پى بيرون رفتن جفريل و همراهان وى وارد مكه شد . ورود منصور به مكه در ماه رجب صورت گرفت و گفته شده است كه يكهزار سوار او را همراهى مىكردند . ولايت وى تا سال 637 ه . ق ادامه يافت . او يكصد و پنجاه سوار بر آنجا معين كرد و ابنالوليد و ابنتغرى را به فرماندهى ايشان گمارد .
پس از او ملك صالح ايوب بن ملك كامل - حاكم مصر « 2 » - والى مكه شد . او يكهزار سوار به فرماندهى شريف شيحه حاكم مدينه روانه آن جا كرد كه در سال 637 بدون هيچ درگيرى ، بر مكه مستولى شدند .
پس از آن و به دنبال قرار شيخه و همراهانش كه با شنيدن اعزام لشكريان حاكم يمن صورت گرفت ، لشكريان ملك منصور ولايت مكه را بر عهده گرفتند و در پى آن در سال 637 ه . ق لشكريان ملك صالح والى مكه شدند . از جمله كسانى كه از سوى ملك صالح والى مكه شدند امير شهاب الدين احمد تركمانى بود .
هامش
( 1 ) . ملك كامل ايوبى از سال 616 تا 635 ه . ق پس از ملك عادل برادر سلطان صلاح الدين ايوبى بر مصر حكمروايى كرد . ملك عادل از 596 تا 616 ه . ق حكمروايى كرده بود .
( 2 ) . او از سال 637 تا شب نيمه شعبان سال 647 ه حكمروايى مصر را برعهده داشت ( شفاء القلوب ، ص 367 ) .