تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 403

مساهمون:

ص٤٠٣
آن نمازگزارد ، وجود دارد . ابن‌زيد مىگويد وقتى پيامبر وارد كعبه شد در همه سوى آن به نيايش پرداخت ، ولى نماز نخواند و بيرون شد و هنگام خروج درست در برابر كعبه ، دو ركعت نماز خواند و فرمود : قبله اين است . « 1 » نسائى مىگويد : در همهء اطراف آن تسبيح و تكبير گفت ولى نماز نخواند سپس بيرون رفت و پشت مقام دو ركعت نماز خواند و فرمود : اين قبله است . « 2 » محبّ طبرى مىگويد : « برابر كعبه » به درِ آن مىگويند و به محاذات آن « پشت كعبه » گفته مىشود . سپس مىگويد : همچنين بر همهء اطراف ( كعبه ) كه درى داشته باشد ، نيز اطلاق مىشود و متعارف نيز همين است . آنگاه مىافزايد : ظاهراً اين مكان ، روبه‌روى مقام در محوّطهء كعبه است ، به‌طورى كه مقام در پشت نماز گزار قرار گيرد و مىگويد : احتمال بعيد آن است كه اين مكان همان جاى چهارم ( محل امامت جبريل ) باشد . محب‌ّطبرى وجه ديگرى را نيز جايز دانسته است و آن اينكه همان جاى اول در پشت مقام باشد ؛ زيرا به آنجا نيز وجه ( برابر ) كعبه مىگويند . سپس افزوده‌است : برترى صورت كعبه بر ديگر طرف‌هاى آن ، وارد شده است . پس از آن گفته است : جاى هفتم : ميان دو ركن يمانى است . اين را ابن‌اسحاق در سيرهء خود طى داستان درازى ، نقل كرده است . هشتم : حجر ، و استدلالش نيز به حديث « خفه كردن پيامبر صلى الله عليه و آله توسط عقبةبن ابىمعيط در حجر » است كه در صحيحين « 3 » آمده . در همين فصل به نماز پيامبر صلى الله عليه و آله در كعبه اشاره كرده
هامش
( 1 ) - بخارى ، ج 3 ، ص 375 در الحج باب « من كبّر فينواحى الكعبة » و ج 8 ، ص 14 در المغازى باب « اين ركّزالنبى صلى الله عليه و آله الراية يوم‌الفتح » روايت كرده است . مسلم نيز آن را در شماره 1330 و 311 در الحج باب « استحباب دخول الكعبة للحاج » روايت كرده است . ( 2 ) - نسائى ، ج 5 ، ص 219 و 220 در الحج باب « الذكر والدعاء فيالبيت » و باب « موضع الصلاة من الكعبة » . ( 3 ) - بخارى در صحيح خود چنين روايت كرده است : در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مشغول نماز در حجر كعبه بود ، عقبةبن ابىمُعَيط جلو آمد و پيراهنش را بر گردن رسول خدا پيچيد و به سختى فشرد ، ابوبكر پيش آمد و شانه‌اش را گرفت و او را كنار زد و از پيامبر صلى الله عليه و آله دور ساخت و گفت : آيا مىخواهيد مردى را بكشيد كه مىگويد « اللَّه پروردگار من است و نشانه‌هاى روشنى از سوى خدا براى شما آورده است ؟ ! » . مسلم نيز اين روايت را در صحيح خود آورده است .