ملك مظفر والى يمن و همچنين ملك ناصر محمدبن قلاوون نيز آن را مرمت كردند كه نام اين دو و نيز نام مستنصر عباسى روى سنگى در بالاى حجر نوشته شده است . در سنگنوشتهاى كه خبر عمارت ملك ناصر در آن آمده ، سال 720 قيد شده است . در ايام ملك منصور علىبن ملك اشرف شعبانبن حسينبن ملك ناصر محمدبن قلاوون و به فرمان دو امير ؛ يعنى « بركه » و « برقوق » « 1 » از كارگزاران دولت وى در سال 781 حِجر مورد مرمت و تعمير قرار گرفت . سپس در سال 801 به دستور ملك ظاهر برقوق تعمير گرديد كه به همين علت نام وى در قطعه سنگى مرمرين ، در بالاى حجر و بر دريچهء شرقى آن نوشته شده است . در دريچه ديگر نيز كلياتى در بارهء عمارت ، قيد شده است اين كار در آغاز ماه رمضان سال 801 انجام شد . در رجب و شعبان سال هشتصد و بيست و دو نيز بسيارى از سنگهاى آن كه فرسوده بود و بيم سقوط آنها مىرفت ، مورد تعمير و تجديد قرار گرفت و با گچ محكم شد كه بيشتر شامل ديوارهاى حجر مىشد . پس از آن بسيارى از سنگهاى مرمر ديوارهاى داخلى و خارجى و در قسمت بالا و پايين حجر از ابتداى محرم سال 826 و به دستور توليت بناى آن امير زينالدين مقبل قديدى مرمّت و تجديد بنا شد .
در مورد بناى آن ، در فاصلهء خلافت معتضد عباسى تا خلافت ناصر عباسى ، مطالب بسيارى ناگفته و پنهان مانده است ؛ زيرا بعيد است كه در اين زمان طولانى ، بازسازى و مرمتى در آن صورت نگرفته باشد .
از جمله كسانى كه حجر را تعمير و مرمّت كردند ، جمالالدين معروف به جواد وزير است كه گمان مىرود در سال 550 بوده است .
ازرقى و ابنجماعه به ابعاد و اندازههاى آن ، اشاره كردهاند . ازرقى در روايتى ، با سندى كه به خودش مىرسد ، آورده است : فاصلهء ديوار كعبه از زير ناودان تا ديوار حجر ، هفده ذرع و هشت انگشت است و فاصلهء ميان دو درِ حجر ، بيست ذرع و عرض
هامش
( 1 ) - همان كسى است كه سلطان شد و لقب « الظاهر » گرفت . دربارهء او و بركه نك : الضوء اللامع ، ج 3 ، ص 12 - 10