و مقام در حال حاضر درون صندوقى ( يا چارچوبى ) است كه در ميان آن چهار پنجرهء مزبور قرار دارد و اين صندوق به اندازهء تقريباً دو ذرع آهنى و پنج قيراط فاصله دارد . اين دو ذرع نيز اندازهء نصف حفرهء چسبيده به شاذروان كعبه است . نيمهء حفرهاى كه در اينجا اشاره شده ، آن نيمهاى است كه در كنار حِجْر قرار دارد و آن قيراط هاى افزون بر دو ذرع ( يعنى پنج قيراط ) نيز در راستاى صندوقى است كه مقام در آن قرار دارد و در جهت حفره و بعد از حِجْر است . اگر چنين باشد جاى مقام را مىتوان نسبت به كعبه به تخمين معين كرد .
مقام ابراهيم در فاصلهء نيمهء حفره ، از سمتِ حِجْر و پنج قيراط افزون بر دو ذرع قرار دارد ؛ زيرا در اين صورت به محاذات محلّى كه در حال حاضر مقام در آن قرار دارد مىرسيم و اگر چنين باشد با قول كسى كه مىگويد محل فعلىِ مقام در راستاى جاى آن در كنار كعبه است مطابق مىشود .
فقيه محمدبن سُراقهء عامرى در كتاب خود « دلائل القبله » در بارهء جاى مقام در نزديكىِ كعبه ، سخنى دارد كه با اين گفته ، كه جاى آن در راستاى جاى قبلى آن نسبت به كعبه است ، مغاير مىباشد .
متن گفتهء ابنسراقه چنين است : از باب ؛ يعنى باب كعبه تا مصلّاى آدم عليه السلام - كه پس از فراغت از طواف و نزول توبهء الهى ، به نماز ايستاد و جاى فرسوده از تكيهگاه كعبه نيز در همان جاست - كمى بيش از نُه ذرع است . مقام ابراهيم عليه السلام نيز همانجا بود و هم در آنجا بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله پس از طواف ، دو ركعت نماز گزارد و خداوند آيه
وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى . . .
را بر وى نازل كرد و پس از آن پيامبر صلى الله عليه و آله مقام را به جايى كه اكنون هست ؛ يعنى در بيست ذرعى كعبه منتقل كرد تا طواف به دليل حضور نمازگزارانى كه پشت مقام به نماز مىايستند ، قطع نگردد يا مردم در ازدحامها - به خاطر طواف - نماز در آنجا را ترك نكنند و گِردى پيرامون كعبه كامل شود و امام ( جماعت ) از هرسوى ديده شود . پس از آن سيلاب مقام را با خود برد و از مسجد بيرون كرد ، خليفه عمر دستور داد آن را به همان جايى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گذاشته بود ، باز گرداندند و فاصلهء ميان جاى