* ديهء قتل در حرم براى قاتل از نظر شافعىها و حنبلىها بنا بر آنچه ابنجماعه در منسك خود از ايشان نقل كرده است ، به اندازهء يك سوم بيشتر است . البته در نقلى كه ( ابنجماعه ) از شافعىها كرده ، جاى تأمّل است ؛ زيرا به نظر آنها ديهء قاتل افزايش مىيابد ؛ بدين معنا كه به سى نفر شتر سه ساله و سى نفر شتر چهار ساله و چهل نفر شتر حامله مىرسد كه نقل ابنجماعه از ايشان ، متضمن اين مطلب نيست .
* مخالفان دين اسلام - بنا به مذهب شافعى و بيشتر فقها به نقل از ماوردى « 1 » و از نظر حنفىها - چنانچه ساكن نباشند ، حق ورود به حرم را ندارند . از نظر مالكىها ، ورود كافر به حرم براى تجارت و مانند آن - براى عبور نه اقامت - اشكال ندارد . اصل مطلب ، روايتى است كه از ابنداود از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود : « مشركان را از جزيرةالعرب بيرون كنيد » وجه استدلال هم آن است كه حجاز به عقيدهء گروهى از علما خود جزيرةالعرب است و گروهى ديگر بر آنند كه حجاز بخشى از جزيره است و مىگويند : مراد از جزيره در عبارت حضرت صلى الله عليه و آله ، حجاز است ؛ زيرا ( در جاى ديگر ) فرموده است : « مشركان و يهوديان را از حجاز و اهل نجران را از جزيرةالعرب بيرون كنيد » .
* بنا به گفتهء ابنصلاح شافعى ، جايز نيست از چوب سواك ( مسواك ) حرم ، چيزى برداشت ، ولى ابنالحاج از دوستان ما ، يادآور شده كه گرفتن مسواك از درختان حرم ، اشكالى ندارد .
* كسى كه از سنگ حرم براى دفاع از خود استفاده كند ، گناهكار است و كيفر مىبيند .
* جز براى ضرورت ، حمل سلاح در مكه جايز نيست كه مالكىها و شافعىها در اين مورد به حديث جابر استناد مىكنند كه مىگويد : هيچ كس حق ندارد در مكه سلاح حمل كند . اين حديث در صحيحين آمده است .
هامش
( 1 ) - « الأحكام السلطانيه » ، ص 167