استدلال مىكنند كه در آن مىگويد : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « ابراهيم عليه السلام مكّه را امن گردانيد و من مدينه را » كه در صحيحين نيز آمده است . پيروان نظريهء دوم در پاسخ اين حديث مىگويند : ابراهيم عليه السلام حرمت مكه را پس از آنكه مهجور گشته بود ، عيان كرد .
بزرگداشت حرمت مكه و حرم
در تاريخ ازرقى روايتى از ابنعباس آمده كه مىگويد : حواريّون عيسى عليه السلام به حج پرداختند و هنگامى كه به حرم رسيدند ، براى بزرگداشت آن ، پياده شدند « 1 » و به نقل از « ابنجريج » روايت شده كه گفته است : اگر كسى قاتل برادر ، يا پسر خود را در كعبه يا حرم و يا در ماههاى حرام مىيافت ، كارى به او نداشت . « 2 » و ابوعلىبن سَكَن در سنن خود روايت كرده كه : وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله در مكه بود ، به هنگام قضاى حاجت ، به « مغَّمس » مىرفت . « 3 » و روايت شده كه شيخ ابوعمرو زجاجى از بزرگان صوفيه ، مدت چهل سال مجاور مكه شد و طى اين مدت در حرم بول يا غائط نكرد . و در روايت آمده است كه امام ابومحمد عبيداللَّه بن سعيد شنتجالى مدتى دراز مجاور مكه شد و هر وقت قضاى حاجت داشت ، به خارج از حرم مىرفت .
بزرگى گناه در حرم
از جمله اخبار وارده در بزرگتر بودن گناه در حرم ( مكه ) ، روايتى است كه در تاريخ ازرقى به نقل از عبداللَّه بن عمرو بن عاص آمده كه مىگويد : اگر در حرم « كلّا واللَّه » و « بلى واللَّه » بگوييم ، الحاد است .
از عبداللَّه بن عمرو بن عاص روايت شده كه : الحاد در حرم ( مكه ) ستمگرى به
هامش
( 1 ) - اخبار مكه ، ج 2 ، ص 137
( 2 ) - همان ، ص 140
( 3 ) - همان ، ص 132