باب سوم : تعيين حدود حرم مكّه و علّت حرمت آن
حرم و علت حرمت آن
حريم مكه ، همان پيرامون و اطراف آن است كه خداوند متعال براى ارج گذاردن به آن ، حكم آن را همچون حكم خود مكه قرار داده است . ماوردى « 1 » و ابنخليل و نووى « 2 » به اين مطلب اشاره كردهاند .
در علت حرمت و تحريم آن ، اختلاف نظر وجود دارد . مىگويند هنگامى كه حضرت آدم عليه السلام به زمين هبوط كرد ، از شيطان بر خود ترسيد و از ترسِ او به خداوند پناه برد . خدا نيز فرشتگانى فرستاد كه از هر سو مكّه را فرا گرفتند و در جاى سنگهاى موجود در حرم و « انصاب » ، جاى گرفتند و به نگهبانى آدم پرداختند و از آن پس ميان آدم و محل استقرار فرشتگان ، حريم گرديد .
نيز مىگويند آنگاه كه حضرت ابراهيم خليل عليه السلام در زمان بناى كعبه ، حجرالأسود را در كعبه قرار مىداد ، آن را از چهار سو روشن كرد ، خداوند نيز تا آنجايى را كه نور حجرالأسود مىرسيد ، حريم كعبه قرار داد .
همچنين گفتهاند : از اين جهت كه وقتى خداوند تعالى به آسمانها و زمين فرمود : به
هامش
( 1 ) - الأحكام السلطانيه ، ص 157
( 2 ) - تهذيب الأسماء ، ج 2 ، ق 2 ، ص 156