سهيلى در جاى ديگر ، در پى بيان مطالبى دربارهء عبداللَّه بن سعد بن ابىسرح قرشى عامرى - كه دربارهء محاصرهء عثمان بن عفان ، سخن گفته ، ابياتى را ذكر كرده كه در آن به نام مكّتين اشاره شده ، آنجا كه مىگويد :
أرى الأمر لايزداد إلّاتفاقماً * وأنصارنا بالمكّتين قليل
وأسلمنا أهلُ المدينة و الهوى * إلى أهل مصر والذليل ذليل « 1 »
همچنين نام « نابيه » را شيخ عمادالدين بن كثير در تفسير خود - آنچنان كه به خط يكى از دوستان در حاشيهء كتاب « تحبير الموشّين » تصنيف استادمان مجدالدين قاضىالقضات در مقام بيان نامهاى مكه يافتهام - ذكر كرده است . متن حاشيه مزبور از اين قرار است : ابنكثير در تفسير خود يادآور شده كه « نابيه » ( با نون و باء ) از نامهاى مكه است . « 2 » نام « امّرَوْح » را آنچنان كه به خط شمسالدين نويرى يافتهام ، ابناثير در كتاب « المرصّع » « 3 » آورده است .
اما نام « امّالرحمان » را عبداللَّه بن عبدالملك مرجانى براى مكه ذكر كرده و آن را به ابنعربى نسبت داده است .
و نام « امّكوثى » را ابنمرجانى ياد كرده و به كسى نسبت نداده است و معنايى نيز براى آن ذكر نكرده است .
از آنچه گفته شد ، دانستيم چه كسانى دوازده نامى را كه استاد ما شيخ مجدالدين به آنها اشارهاى نكرده ، براى مكه برشمردهاند . معناى برخى از اين نامها را نيز آورديم .
همچنين دانسته شد كه چه كسانى برخى نامها را كه استاد ما قاضى مجدالدين ياد كرده ،
هامش
( 1 ) - الروض الأُنُف ، ج 2 ، ص 273 ( طبعة الجماليه ، مصر ) .
( 2 ) - در تفسير ابنكثير ، اين نام وجود ندارد . شايد اشتباه از ناسخ باشد : زيرا گفته است كه ابنكثير ، به هنگام شمارش نامهاى مكه ، بيست و يك نام بر شمرده و مىگويد : « ناسّه » ( هم با نون و هم با باء ) است . ناسخ گمان برده كه منظور ابنكثير « نابه » است ، حال آنكه منظور وى باسّه بوده است . واللَّه اعلم .
( 3 ) - المرصع ، ص 186 . از « الروح » و « الرحمه » گرفته شده است .