اتفاق و اشتراكى كه در اصول عقيده ميان شيعه و اهل سنت وجود دارد بايد عوامل اختلاف و خلاف ميان اين مذاهب را تحت الشعاع قرار دهد .
همگى برآينم كه خداى ما يكى ، پيامبر ما يكى و كتاب ما يكى است و بحمدالله شيعه و سنى حتى در مورد يك واژه از واژههاى قرآن با يكديگر اختلاف ندارند و اين خود افتخار است و چه افتخارى بالاتر از اين براى اسلام ؟ !
حال كه اركان پنج گانه اسلامى - كه شرط اسلام صحيح است - نزد همهء مذاهب يكسان مىباشد ، پس اختلاف در مورد چيست ؟
پرسش همين است . در مراحل سياسى و رژيمهاى گوناگون اينجا و آنجا همواره كوشيدهاند تا مسلمانان هر مذهب را از آشنايى با اجتهادها و دلايل برادران مسلمانشان بازدارند و اين در حالى است كه قبلهء مسلمانان با وجود اختلاف مذاهب يكى است و همانا كعبهء مقدس است ؛ نمازهاى واجب ايشان به لحاظ ركعت و سجود و قرائت هم يكى است ، گو اينكه اختلاف آنها در اين است كه آيا پس از سورهء حمد بايد بخشى از سورهء قرآن را خواند يا كل سوره را . علاوه بر اين روزهء مسلمانان نيز يكى است و اگر ميان شيعه و اهل سنت اختلافى در روزه وجود داشته باشد عبارت از آناست كه اهل سنت با غروب آفتاب ، افطار مىكنند ، حال آنكه شيعه ، براى افطار ، شرط زايل شدن كامل نور آفتاب يعنى حدود يك ربع ساعت بيشتر را براى احتياط ، در نظر مىگيرند .
چهرهاش لبخند رضايتآميزى به خود مىگيرد و مىگويد : همچنانكه مىبينيد اينها مثالهايى از اختلاف ميان مذاهب اهل سنت و دو مذهب شيعه يعنى اماميه و زيديه است كه واقعاً نسبت به اسلامى كه براى اعتلاى مسلمانان و وحدت و قوت آنان آمده ، ظلم است . اختلاف ميان شيعه و اهل سنت در مسئله امامت يا خلافت مسئلهء معروفى است كه براى آگاهى از دلايل هر گروه بايد به كتابهاى ايشان مراجعه كرد !
اين فراخوان چه شيوهها و روشهايى براى تقريب مذاهب سنى و شيعه ، ارائه داده است ؟
قصة التقريب ، أمة واحدة ، ثقافة واحدة ( سرگذشت تقريب يك فرهنگ ؛ يك امت ) ( فارسى ) — صفحة 327
مساهمون: خسرو شاهى
ص٣٢٧