ولى اگر در لاك خود فرو روند و از هر آنچه در اطرافشان مىگذرد غافل بمانند و در محدودهء معارف قديمى كه متناسب با قرنهاى گذشته است درجا بزنند ، بدا به حال آنها كه چه اندازه كوتاهى ورزيدهاند و واى بر بشريتى كه بر مركب سركش و رها از هر قيد و بند دانش سوار است . عصر ما را عصر علوم و سپس عصر اتم و اخيراً نيز عصر فضا ، ناميدهاند و انصاف را در آن مىبينيم كه آنرا عصر تبحّر در عظمت پروردگار و از آنجا عصر زمينهسازى براى شناخت خدا و ايمان به قدرت لايتناهى او نيز بناميم :
« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ »
( فصلت / 53 ) ( به زودى نشانههاى خود را در افقها [ گوناگون ] و در دلهايشان بديشان خواهيم نمود تا بر ايشان روشن گردد كه او خود حق است ؛ آيا كافى نيست كه پروردگارت خود شاهد هرچيزى است ؟ )