دانشمند سرشناس بليفون مىگويد : « همهء جهان هستى با ستارگان مختلف و بىشمارى كه دارد و همچون تركش بمبى كه منفجر مىشود در همه سو حركت
مىكند ، تصويرى است كه وقتى انسان آنرا درك كند مات و مبهوت مىماند و نفسش در سينه حبس مىشود . ولى به نظر مىرسد شايستهتر آناست كه آدمى از ديدن اين موجود خرد بشرى كه بر پارهاى از تركش ستارهء كوچكى در گوشهاى محقر از گوشههاى كهكشانى - كه تفاوتى با ميليونها كهكشان مشابه خود ندارد - نشسته و به خود جرأت گرداندن چشم به هر سوى فضا را داده و شهامت به چالش كشيدن پيدا كرده و بكوشد تا جهان هستى را بشناسد ، مات و مبهوت بماند و نفسش در سينه حبس گردد . »
رسالت آسمان
انسان هر چه در اين جهان هستى عميقتر شود ، بيشتر دچار حيرت و شگفتى مىشود و زمانى اين حيرت به اوج خود مىرسد كه حتى در مورد موفقيتهايى كه بهدست آورده از جمله پاگذاردن بر كرهء ماه يا ارسال موشكهايى به زهره يا مريخ ، متوجه مىشود كه اين توفيق ، مرهون نظام بسيار دقيق در حساب و كتاب جهان هستى است و اگر مثلا تأخيرى حتى به ميزان يك ثانيه در گردش ماه وجود داشت يا جهت گردش آن اندكى تغيير مىكرد ، آيا انسان باز هم مىتوانست به ماه برسد يا بر آن قدم بگذارد ؟ اگر يك لحظه تأخير يا سرعت بيشتر در حركت ماه پديد مىآمد ، انسان با سفينه خود در فضا گم مىشد و به هدف خود نمىرسيد . بنابراين موفقيت انسان در رسيدن به كرهء ماه يا رسيدن موشكهاى ارسالى او به مريخ و زهره ، كاملًا مبتنى بر نظام دقيق و بسيار حسابشدهاى است كه بر همهء اجرام آسمانى - كوچك و بزرگ - حاكم است كه باعث مىشود بى هيچ خللى و همچون عقربههاى ساعتى كه در نهايت دقت و نظم حركت مىكنند ، در مدار خود بچرخند .
با تأكيد بر همين نظام دقيق و حسابشده است كه انسان مىتواند مدت و نيروى