از غيبت صغراى امام مهدى را درك كرد و هر دو امام حسن عسكرى و حضرت حجت ( ع ) او را لعن و نفرين كردند و امام مهدى ( ع ) طى نوشتهاى كه شيعيان را از وى برحذر مىداشت نوشت : از اين صوفى رياكار دورى كنيد كه خدا از گناهانش در نگذرد و لغزشهايش را نبخشد و من نزد خدا از او و از هر كس كه از وى بيزارى نجويد بيزارى مىجويم .
برخى روايات حكايت از آن دارد كه او در آغاز كار ، آدم درستى بوده و پس از وفات عثمان بن سعيد ، منحرف گشته و سفارت فرزند او ( عثمان بن سعيد ) را منكر شده و على رغم دستورهايى كه بنا به تصريح شيخ طوسى در الغيبة خود از سوى امام به او شده بود از پرداخت اموالى كه نزدش بوده به امام مهدى ، خوددارى ورزيد .
ديگر از اين مدعيان ، محمد بن بلال بود كه از ياران امام حسن عسكرى ( ع ) بشمار مىرفت ولى پس از وفات آن حضرت ، مدعى شد كه او وكيل ايشان است و منكر اموالى شد كه از آن حضرت نزدش بود و هرچه ابو جعفر عمرى سفير امام اصرارش كرد كه اموالى را كه از امام نزد اوست به وى بدهد ، زير بار نرفت و بالاخره به هنگامى كه گروهى از يارانش پيش او بودند به خانهاش رفت و به او گفت : ترا به خدا قسم مىدهم آيا امام زمان به تو دستور نداده كه اموال را به من برسانى ؟ گفت : چرا . ابو جعفر - العمرى برخاست و حاضران در شگفت ماندند وقتى او رفت برادرش ابو الطيب به او گفت : تو كى امام مهدى ( ع ) را ديدى ؟ گفت : ابو جعفر العمرى مرا به يكى از خانههاى خود برد و در آنجا حضرت مهدى از فراز خانه پيدا شد و به من دستور داد كه هر چه اموال دارم به او بدهم .
ديگر از اينان محمد بن احمد بن عثمان برادرزادهء العمرى است كه از نظر ابو جعفر - العمرى ( عموى خود ) شخص منحرفى بوده و عمويش او را لعنت كرده و از وى بيزارى جسته و ياران خود را از او برحذر داشته بود يك بار كه گروهى از راويان شيعه و خواص آنها در حضور العمرى بودند و دربارهء احاديث ائمه ( ع ) صحبت مىكردند كه در همين احوال محمد بن احمد بن عثمان بر آنها وارد شد وقتى عمويش او را ديد كه وارد مىشود به جمع حاضر گفت : ساكت باشيد كه كسى كه مىآيد از شما نيست . او در عين حال در شمار كسانى بود كه معتقد به نظر ابو دلف محمد بن مظفر كاتب بود و مىگفت كه سلمان فارسى و ابو ذر غفارى و مقداد بن اسود و عمار بن ياسر و عمرو بن امية عمرى از سوى خداوند وكيل مصالح جهان هستند .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 572
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٧٢