شمار صوفيان و بنيانگذاران اصول تصوف آورده و گفتهها و حالاتى را به آنها نسبت داده كه تأييدى بر ايدهء تصوف يعنى همان چيزى كه كتابش را بر آن پايه نهاده است ، مىباشد . و شامل مواردى است كه كمترين ربطى به زندگى آنها و تاريخشان ندارد و هيچ يك از راويان مورد اعتماد احاديث ايشان آنها را روايت نكردهاند و حتى برخى افتراى به آنها از سوى او و ديگر دشمنان شيعه است و برخى ديگر ساخته و پرداخته عناصر نفوذى و افراطيهاى منحرف از اسلام - چه رسد به تشيع - است و البته - داستانسراها و راويان نيز در اين گونه رواياتى كه ائمه و گروهى از اصحابشان را به صورت صوفى جلوه مىدهند ، در اين ميان ، نقشى داشتهاند .
اين كتاب ، كلا شگفتانگيز و به دور از منطق و حق و حقيقتجويى است و ما اگر بخواهيم مثالهايى از تحريف و زير پا گذاردن حقايق و كموكاست مطالب كتاب شبيبى را كه تنها به دليل همخوانى برخى انديشهها با ويژگيها ميان شيعه و تصوف ، به تحريف تشيع پرداخته ، بياوريم سخنمان به درازا مىكشد و از اين كار معذوريم ولى يك بخش از اين كتاب بيش از بخشهاى ديگر توجه مرا جلب كرده اگر چه همهء بخشهاى آن و بحثهايى كه در كتاب شده ، پژوهشگر بىطرف را به همين نتيجهگيرى ، مىرساند ، كه سعى مىكنيم اشارهاى به آن بكنيم .
عنوان اين بخش « فتوت و ملامتية » است كه از مجموع سخنش دربارهء فتوت ( جوانمردى ) چنين برمىآيد كه منبع و سرچشمهء آن قرآن كريم است كه در چندين آيه ياد آن آمده است و از زبان پيامبر ( ص ) نيز جارى شده كه فرمود لا فتى الا على و لا سيف الا ذو الفقار و صوفيان نيز آن را ( جوانمردى و جوانمرد را ) براى قهرمانان خود و كسانى كه بر هواهاى نفس و شهوتهاى خويش غلبه پيدا مىكنند ، به كار مىبرند و ملامتيهء صوفيها همان معنا و مفهوم تقيه شيعيان را مىدهد كه از مريدان خود مىخواهند كه عبادت يا زهد و پاكدامنى خود را آشكار نكنند بنابراين ملامتية و تقية ، در هدف مشتركند و آن پنهان داشتن عقيده است تا دشمنانشان بر آن آگاه نشوند و زيانى متوجه ايشان نگردد و از آنجا كه به ادعاى او فتوت و ملامتيه از تشيع برگرفته شدهاند پيوند ميان تشيع و تصوف - يعنى همان چيزى كه در پى اثبات آن در اين كتاب است - بسيار مستحكم است از اين دست افتراها و بهتانها در جاى جاى اين كتاب فراوان به چشم مىخورد .
از جمله اشتباههايى كه هيچ توجيهى بر آن نمىتوان يافت آن است كه گروه
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 575
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٧٥