غيبت تامه از آن پس شروع مىشود و جز به اذن الهى ، ظهورى نخواهد بود ظهور بعد از مدتى طولانى و آنگاه كه دلها سختى گرفت و زمين پر از ظلم و جور شد ، صورت خواهد گرفت و بر شيعيانم كسانى خواهند آمد كه مدعى ديدن من خواهند بود كه بايد بدانيد چنين افراد دروغگو و فريبكارند و لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم .
راوى مىافزايد كه بعد از شش روز بر او وارد شديم ديديم كه به خود مىپيچيد به او گفتيم : جانشين تو كيست ؟ گفت : خدا خود مىداند كه چه كند . او به سال 329 وفات يافت در آن هنگام امام هفتاد و چهار سال داشتند كه چهار سال و نيم از آن را با پدر و شصت و نه سال و نيم را در غيبت صغرى مىگذراندند ، مسعودى در اثبات الوصية ادعا مىكند كه عمر شريف آن حضرت در پايان غيبت صغرى هفتاد و شش سال و يازده ماه بوده كه در زمان معتمد و معتضد و مقتدر و راضى عباسى گذراند و با وجودى كه اين چهار خليفهء عباسى ، دوران فروپاشى و از هم گسيختگى حكومتى را مىگذراندند و تنها نقشى تشريفاتى داشتند با وجود اين ، رفت و آمد سفرا و وكلاى آن حضرت را كه در جاهاى مختلف پراكنده بودند مراقبت و كنترل مىكردند و آنچنان كه از برخى روايات كه به برخورد هيئت حاكمه با او پرداختهاند بارها سعى كردند او را دستگير كنند .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 569
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٦٩