از پندها و موعظههاى آن حضرت
هر كس از آفريدگار اطاعت كند از خشم آفريدهها باكى ندارد و هر كس از مكر خداوندى خود را در امان پنداشت تا آنگاه كه قضا و قدر الهى و فرمان و مشيت حتمى الاجراى او بر وى جارى شود ، از آن در امان نخواهد بود . و هر كس نسبت به خداوند هيچ شك و ترديدى نداشت مصيبتها و رنجهاى دنيا بر وى آسان و قابل تحمل مىگردند . سپاسگزار با سپاس نعمتى كه موجب سپاس شده است ، خوشبختتر است زيرا نعمتها ، كالايند و سپاسگزارى نعمت و پاداش آنست . ستمگر بردبار را ممكن است بخاطر بردبارىاش ، از ستمكارىاش بگذرند و فرد محق ولى نادان ممكن است با نادانى خود ، حق خويش را پايمال گرداند .
هر كس عشق و محبت و نظر خود را در اختيارت گذارد تو نيز فرمانبردارىات را از آن او ساز و از شر كسى كه به خود رحم نمىكند ، در امان مباش و هر كس از خويش راضى گرديد ، خشمگينان بر او فزونى مىگيرند . در دنيا با پول و مال و در آخرت با كار خود ما را يارى دهيد .
و به كسى كه در ستايش از ايشان افراط كرده بود ، فرمودند : از اين كار خوددارى كن كه تملّق بسيار ، بدگمانى ببار مىآورد و اگر اعتماد برادر مؤمنت از تر سلب شد از تملق او دست بردار و حسن نيت نشان ده . و فرمود : مصيبت آدم شكيبا يكى و براى آدم بىتاب ، دوتاست . و رشكورزى ، نيكيها را مىزدايد و نفرت ببار مىآورد و خودبينى مانع از كسب دانش است و نادانى و بخل ، زشتكننده اخلاق است و طمع صفتى ناشايست است و مسخرگى ، تفريح نادانان و كار ابلهان است .