تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 498

مساهمون:

ص٤٩٨

وفات امام هادى ( ع )

پيش از اين گفتيم كه امام على بن محمد ( امام هادى ( ع ) ) همراه پدر در مدينه ماند و پس از بيش از بيست سال از وفات ايشان در دومين سالى كه جعفر بن محمد بن - هارون معروف به متوكل يعنى در سال 233 اطرافيان متوكل در سعايت از آن حضرت به او گفتند كه او اسلحه و مردانى را براى قيام تدارك مىكند لذا متوكل ايشان را به سامرا فراخواند و حضرت نيز ناگزير پذيرفتند و در طول حكومت متوكل و حكومت المنتصر كه حدود شش ماه به طول انجاميد و احمد بن محمد بن معتصم ملقب به المستعين - باللّه كه حدود سه سال و نه ماه حكومت كرد و زبير بن جعفر متوكل معروف به المعتز در سامرا ماندند و دو سال از حكومت معتز گذشته بود يعنى در سال 254 ، چهار روز مانده به پايان جمادى الآخره و با گذشت چهل و دو سال از زندگى در مدينه و بيست و يك سال كه چهارده سال آن با متوكل و هفت سال نيز با منتصر و مستعين و معتز گذشت جمعا در سن شصت و سه سالگى ، وفات يافتند . از تاريخ زندگى آن حضرت چنين برمىآيد كه هفت سالى را كه در زمان منتصر و مستعين باللّه و معتز طى كردند از درگيرىها و سعايتهايى از آن نوع كه هرازگاهى در زمان متوكل نسبت به ايشان مىشد ، خبرى نبود اين سه حكمران تنها به اقامت اجبارى ايشان در سامرا اكتفا كردند چرا كه اگر چنين نبود محال بود كه شهر ديگرى را به مدينهء جد خود ترجيح دهد . شايد علت آن بود كه سلطه حكام در آن دوره از خلافت عباسيها ، تقريبا رو به فروپاشى داشت و خليفه جز نامى از او ، باقى نمانده بود قدرت واقعى بدست فرماندهان
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 498 | هاشم معروف الحسني / محمد مقدس