تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 497

مساهمون:

ص٤٩٧
و فرمود : خشم ، فرومايگى است و منطق و خرد در فاسدان ، بىاثر است . نيز فرمود : از نيكى بهتر ، نيكوكار است و بدتر از شر ، عامل آنست و وحشتناك‌تر از وحشت ، وحشت آفرين است . از حسد بپرهيزيد كه در شما آشكار مىشود و در دشمنتان كارساز نيست و اگر در زمانه‌اى بوديد كه عدل بيش از ستم رايج بود حرام است كه به ديگران بدبين باشيد مگر آنكه بر شما محرز شده باشد و اگر در زمانه‌اى بوديد كه ستم بيش از عدل رواج داشت كسى حق ندارد به ديگران خوشبين باشد مگر آنكه مطمئن شده باشد . و طى گفتگويى كه با متوكل عباسى داشتند به وى فرمودند : از كسى كه در تنگناى معيشتى قرار دارد ، صفا و صميميت مخواه و از آن كس كه به وى خيانت كرده‌اى ، وفادارى مطلب و از كسى كه بدبين شده‌اى ، انتظار خير خواهى نداشته باش كه دل ديگران براى تو همچون دل تو براى آنهاست . و آن حضرت ( ع ) فرمود : نعمتها را با برداشت خوب از آنها ، حفظ كنيد و با شكرگزارى افزون كنيد و به كسى كه نزد ايشان فرزند خود را سرزنش كرد فرمودند : نافرمانى [ فرزند ] ، داغ داغ ناديدگان است و سرزنش كردن از كينه‌ورزى بهتر است . و در جلد دوم « المروج » به نقل از محمد بن الفرج به نقل از ابى دعامة آمده كه گفته است : براى عيادت امام هادى ( ع ) در بيمارى واپسين آن حضرت خدمتشان رسيدم وقتى تصميم به بازگشت گرفتم به من فرمودند : اى ابا دعامة حق تو بر من واجب گرديد آيا مىخواهى حديثى برايت بگويم كه خوش‌حالت كند ؟ عرض كردم : بيش از هر چيز نيازمند آنم اى فرزند رسول خدا ؛ فرمود : پدرم محمد بن على به نقل از پدرشان محمد بن على و ايشان به نقل از پدرشان على بن الحسين ، از پدرشان حسين بن على به نقل از امام على بن ابى طالب عليهم السلام نقل كرده كه پيامبر اكرم ( ص ) به وى فرمود : اى على بنويس . گفتم چه بنويسم ؟ فرمود : بنويس : بسم اللّه الرحمن الرحيم ايمان چيزى است كه دل به آن گواهى دهد و كارها ، تصديقش كند و اسلام همانى است كه زبان بدان جارى شود و مزاوجت بدان ، حلال گردد . عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! به خدا نمىدانم كه كدام يك بهترست حديث يا اسناد آن ؟ فرمود : اين نوشته‌اى به خط على بن ابى طالب و املاى رسول خدا ( ص ) است كه خردسال از بزرگسال به ارث برده است .