تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
خداوندا فرزند از خاندان منست و وعدهء تو نيز حق است و تو بخشنده‌ترين بخشنده‌ها هستى و خداوند عز و جل به او گفت : اى نوح او از خاندان تو نيست او كار ناروايى انجام داده بنابراين با معصيتى كه فرزند نوح نسبت به خداوند كرد او را از خاندانش خارج ساخت . و در روايت « العيون » ( عيون اخبار الرضا ) به نقل از محمد بن يزيد نحوى به نقل از پدرش آمده كه گفته است : مأمون مكافات زيد بن موسى را به برادرش امام رضا ( ع ) واگذاشت و به ايشان گفت : اى ابو الحسن برادرت كه سر به شورش برداشت و چنين و چنان كرد بايد بداند كه پيش از وى زيد بن على قيام كرد و كشته شد و اگر نزديكى تو به من نبود او را مىكشتم زيرا كارى كه او كرد كم نبود . امام رضا ( ع ) فرمود : اى امير المؤمنين برادرم زيد را با زيد بن على بن الحسين مقايسه نكن كه او از علماى آل محمد ( ص ) است كه براى خداوند عز و جل به خشم آمد و با دشمنان خدا جنگيده تا بالاخره در راه او به شهادت رسيد و پدرم موسى بن جعفر حديثم گفته كه او از پدرش جعفر بن محمد شنيده كه مىگفت : خداوند رحمت كند عمويم زيد را او دعوت به رضاى آل محمد كرد و اگر پيروز مىشد به وعدهء خود و به آنچه دعوت كرده بود ، عمل مىكرد . و او در بيرون شدن خود ( قيام كردنش ) با من مشورت كرد به او گفتم : اگر راضى مىشوى كه در « كناسة » كشته شوى خود دانى و هنگامى كه قيام كرد جعفر بن محمد فرمود : واى بر كسى كه دعوتش را بشنود و پاسخش نگويد . مأمون به ايشان گفت : اى ابو الحسن آيا او ادعاى امامت كسى را كرد كه حقش نبود . امام رضا ( ع ) فرمود : زيد بن - على ادعاى امامت كسى را كه حقش نبود ، نكرد او بيش از اينها نسبت به خداوند پرهيزكار بود و ترس داشت . او گفت : شما را به رضاى آل محمد دعوت مىكنم و به خدا سوگند زيد از جمله كسانى بود كه در اين آيه مورد خطاب قرار گرفته‌اند :
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ
.