اهل زمان خود و از همه پرهيزگارتر بوده است .
و با همهء اينها ، با هيبت و پرعظمت بود يك بار بر عبد الملك بن مروان كه كينهء ديرينى از وى به دل داشت وارد شد همينكه نگاهش به امام افتاد كه به سوى او مىآمد برخاست و او را در كنار خود نشاند و گرامىاش داشت . در اين باره از او جويا شدند گفت وقتى ايشان را ديد دلم پر از ترس ايشان شد . و هنگامى كه در مدينه بر مسلم بن عقبة وارد شد گفته بود قلبم از ترس او لبريز شده بود .
و در روايت السبكى در طبقات الشافعية آمده است كه يك سال هشام بن عبد الملك به حج رفت و به طواف كعبه پرداخت و سعى كرد حجر الاسود را لمس كند ولى از بسيارى جمعيتى كه در آنجا بود موفق بدين كار نشد ، در يكى از اطراف كعبه برايش صندلى گذاردند تا بنشيند و منتظر كاهش ازدحام باشد تا بتواند آن را لمس كند مردم شام نيز در اطراف او ايستادند ، در همان حال كه به تماشاى مردم نشسته بود امام زين العابدين ( ع ) وارد شد ، او به تعبير راوى از همه خوشسيماتر و برازندهتر بود .
به طواف كعبه پرداخت و هنگامى كه به حجر الاسود رسيد مردم به احترام و بزرگداشت او به كنارى رفتند و راه باز كردند تا موفق شد حجر الاسود را لمس كرده و آن را ببوسد مردم ايستاده بودند و تماشايش مىكردند تو گويى پرندگانى روى سر آنها لانه داشتند ، وقتى او رد شد آنها دوباره به طواف خود بازگشتند هشام بن عبد الملك و همراهانش اين صحنه را مىديدند و هشام در دل كينه و نفرت سختى از آن حضرت گرفت . بزرگان و سرشناسان شام كه همراهش بودند مردى را كه مردم اينهمه احترام برايش قائل شدند و راه باز كردند ، نمىشناختند و خليفه ( هشام ) و سربازانش سعى مىكردند راهى به حجر الاسود بيابند ولى موفق بدين كار نمىشدند ، يكى از ايشان رو به هشام كرده پرسيد : اين مردى كه مردم اينهمه احترام برايش قائل شدند چه كسى بود ؟ و او از ترس اينكه اهل شام شيفتهاش گردند پاسخ داد كه او را نمىشناسم .
فرزدق شاعر نيز حاضر بود گفت من او را مىشناسم . مرد شامى گفت : اى ابو فراس ، بگو كه او چه كسى بود . فرزدق پاسخ داد : او على بن الحسين بن على بن ابى طالب ( ع ) و فرزند فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) بود و در ميان انبوه جمعيتى كه حاضر بودند فى البداهه اين اشعار را سرود :
- اين همان كسى است كه همه مردم كوچك و بزرگ و زن و مرد او را مىشناسند .
- او فرزند بهترين خلق خداست او همان پرهيزگار ، سرشناس و طاهر و پاكيزه است .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٦٥