و او را در اختيار مردم گذارد تا از وى انتقام بگيرند و با وجودى كه به پدرم بسيار بد كرده بود پدرم على بن الحسين ما را فرا خواند و فرمود : اين مرد بر كنار شده است و وليد او را در اختيار مردم گذارده ولى هيچ يك از شما نبايد به وى آسيبى برسانيد ، گفتم پدر چرا چنين نكنيم به خدا كه او بدى بسيار بر ما كرده و ما به انتظار چنين روزى بودهايم . فرمود : فرزندم او را به خداى واگذار . و به خدا كه هيچكس از خاندان حسين كمترين آسيبى به وى نرساند تا اينكه بالاخره درگذشت .
و امام سجاد همچنانكه گفته شد به اين نيز بسنده نكرد بلكه طى نامهاى ، پولى براى او فرستاد تا نيازش را بر طرف سازد و اين در حالى بود كه بنا به نص بيشتر روايات ، او تنها از وى مىترسيد چون بيش از همه به او اذيت و آزار رسانده بود .
پيش از آن نيز با سرسختترين دشمنان اهل بيت مروان بن الحكم كه به وليد توصيه كرده بود امام حسين را به قتل برساند و روزى كه خبر كشته شدن امام حسين به وى رسيد تظاهر به سرزنش اين كار كرد و در بصره و صفين به ناكثين و قاسطين پيوسته بود و در كنار معاويه به اذيت و آزار اهل بيت مىپرداخت و با هر وسيلهاى كه در اختيار داشت به توهين و اسائه ادب به آنها و شيعيانشان مىپرداخت نيز همين برخورد را كرد و امام زين العابدين همان كارى را كه با هشام كرد با او نيز كرد و احسان فراوانى به وى كرد همچنانكه او اذيت و آزار فراوانى به او و پدر و عمو و جدش كرد ، روزى كه كار بر مروان بن الحكم سخت شد و مأوى و پناهى نداشت دست به دامان فرزندان مهاجرين و انصار شد ولى از سوى آنان پاسخ مساعدى براى خود نيافت كسى جز على بن الحسين نبود كه از او و خانوادهاش حمايت به عمل آورد و اهل و عيال امويها و زنانشان را از خشم و انتقام قيام كنندگان در امان دارد ولى او همان رفتارى را با آنها كرد كه با اهل و عيال خود كرد و يكى از دختران مروان يا يكى از زنان اموى ، قسم ياد مىكند كه او در خانه پدر و مادريش آنچنان آسايش و رفاهى را كه در منزل على بن الحسين زين العابدين ديد در آن روز نديده بود .
اگر چنين برخوردهايى ، از نظر اخلاق و طبيعت مردم جاى شگفتى داشت از آنها كه خداوند ايشان را برگزيده و بزرگى و عصمت را ويژه آنها گردانده بود و در همهء خصوصيات و اخلاق ، برتر از مردمشان قرار داده بود ، هيچ شگفت نبود اخلاق او برگرفته از اخلاق جد بزرگوارش پيامبر اكرم ( ص ) و على امير المؤمنين ( ع ) بود و ويژگيهايش مايه از ويژگيهاى آنها داشت . پيامبر خدا ، ابو سفيان سر كرده مشركان
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 161
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٦١