اصالت گرفتن مذهب شيعه ، زينب بود .
دكتر احمد محمود صبحى نيز در كتاب خود الامامة لدى الشيعة الاثنى عشرية مىنويسد : اگر چه ( امام حسين ) در يك نبرد نظامى ، با شكست مواجه شد و از نظر سياسى ناكام ماند ولى در طول تاريخ هيچ شكستى همچون شهادت امام حسين نبوده كه اين چنين اثرات مثبتى به سود شكستخوردگان از آن نتيجه شده باشد . كشته - شدن منجر به قيام عبد اللّه بن زبير و شورش مختار گرديد و هنوز اينها پايان نيافته به قيامها و حركتهاى انقلابى ديگرى منجر شد و بالاخره پس از آنكه انتقام از خون امام حسين و فرياد خونخواهى او لرزه بر اندام حكومت اموى گرديد و منجر به زوال آنها شد و دولت عباسيها و پس از آن فاطميها را به اريكهء قدرت رساند كه پادشاهان فارس و روم و عرب را به زير چتر خود درآورد .
او در كتاب نامبردهء خود ادامه مىدهد كه : امام حسين ( ع ) توانست تمامى آنهايى را كه از كشتن پدرش به سادگى گذشتند و اهميتى به خوارى و زبونى خود كه برادرش امام حسن ( ع ) باعث شده بود زير سلطهء امويها بچشند توانست همهء اينانى را كه به پدرش خيانت كردند و برادرش را دست تنها گذاردند در غمى عميق و دردى جانكاه و سوز و گدازى هميشگى ، فرو برد .
همچنانكه موفق شد طوفانى از خشم و نفرت را متوجه حكومت امويها كه مىرفت پس از « عام الجماعة » مشروعيتى به خود بگيرد ؛ ساخت و در ادامه مىنويسد :
امام حسين ، رهبر و پيشواى تمامى حركتهايى گرديد كه تاج و تخت پادشاهان و خلفايى را كه به ناحق عنوان خليفه به خود گرفته بودند ، به لرزه درآوردند و از نظر عقيدتى نيز بايد گفت كه تشيع ، حسينى است چرا كه او ( امام حسين ) به تعبير نويسنده ، بزرگوارترين امام شيعه پس از پدرش حضرت على ( ع ) بشمار مىآيد . زيرا پيامدهاى عقيدتى شهادت وى را هيچ يك از امامان شيعه پس از على ( ع ) ، بجاى نگذاشت .
و در ادامهء سخن از پيامدهاى نهضت حسينى و اثرات جاودانه آن ، مىگويد :
به خاطر همهء اينهاست كه خاورشناسى آلمانى به نام « مارينى » كه به قيام امام حسين از ديدگاه صرفا نظامى كه منجر به داورى سطحى نسبت به آن مىشود يعنى كارى كه بسيارى از خاورشناسان انجام دادهاند ننگريسته ، بر اين باور است اين قيام از همان لحظه نخست از سوى امام حسين ، برنامهريزى و حساب شده بود و هنگام پيروزى و ميوهچينى از آن را نيز مىدانست بنابراين قيام او عليه يزيد در واقع تصميم قلب بزرگش بود كه
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 104
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٠٤