نادرستى را بر زبان مىآورد ، و او را به چنين خطايى كه از او سر زده است تنبيه مىكند و گفتار كافر بر سبيل استهزاء و استخفاف در خصوص روز معاد اين است :
« لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً »
هر آينه فرزند و مال عطا خواهم شد مثل اين است كه ، به او گفته شده اين كافر از آنچه بر زبان آورده ، دست بردارد ، و از كبر و غرور و لافزنى و گزافه گوئى كه دارد برگردد و بر اين اساس جملهء
« سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ . . . »
جمله مستانفهاى خواهد بود كه مقصود از آن تهديد كافر ، و بيم دادن اوست به اينكه هر چه از او سر مىزند ، ضبط مىشود ، و اساس مجازات همان اعمال و گفتار ، خواهد شد در اين صورت بين آن و بين قبل از آن تعلق معنوى وجود دارد نه تعلق لفظى ، و بنابراين در كلا بايد وقف شود و وقف نيز وقف كافى است .
2 - كلا به معنى لاء نفى نه است ، و مضمون قول خداى تعالى ،
( أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً )
را نفى مىكند ، مثل اين است كه گفته مىشود :
هرگز چنين نيست ، كافر خبر از غيب ندارد ، از نزد خداى تعالى پيمانى نگرفته است ، كه خداى آرزوى او را به عهده گرفته باشد ، و او با توجه به اين مساله ، چنين سخنى را بر زبان آورده است ، آنچه او مىگويد از راه استهزاء و استخفاف است . و وقف نيز وقف كافى است به جهتى كه در وجه اول ياد كرديم .