گونه چهارم : مواردى است كه وقف بر روى كلا خوب است امّا ابتدا به آن ( كه در گونه اول جايز بود ) جايز نيست بلكه به ما قبل خود متصل مىشود و اين گونه كلا در دوجا است .
1 -
قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ
، در آيه 15 سوره شعراء / 26 .
2 -
كَلَّا إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ
در آيه 62 همان سوره امام مكى گفته است :
احكام چهار گانهاى كه گفتيم مختار ماست و در همه آنها جايز است كلا را به ما قبل و يا به ما بعد وصل كنى ، نه در آنها وقف كنى و نه از آنها آغاز كنى ، تمام شد آنچه از كتاب برهان رزكشى نقل كرديم » اينك برمىگردم ، و كلمه « كلا » را به ترتيبى كه در قرآن كريم در تمام مواردش آمده ، يادآور مىشوم ، و معناى هر مورد و حكم وقف بر روى آن و ابتداء از آن را ، و حكم وقف در ما قبل آن را ، بيان مىكنم .
مورد اول :
أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً كَلَّا سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا
آيات 78 و 79 سوره مريم / 19 .
از آنچه محققين مفسرين امثال ابوحيان ، قرطبى ، آلوسى و سمين نوشتهاند چنين برمىآيد . كه كلا در اين آيه يكى از معانى زير را مىدهد :
1 - كلا به معنى ردع و زجر و هشدارى بر اشتباه مىباشد .
به اين معنى كه كلا ردع و زجر مىكند ، كافرى را كه چنين گفتار