قصد معنى نكرد مانند اينكه بىجهت وقف كرد يا ضرورتى ايجاب وقف كرد گناهى بر او نيست و حرجى برايش نخواهد بود .
ولى براى قارى قرآن سزاوار است : در حال قرائت بيدار باشد ، در آنچه مىخواند تفكر و تدبر كند ، معانى آيات را بفهمد تا از وقف موهم احتراز نموده و به مذمت و حرج دچار نشود .
* * *
مسأله پنجم :
امام بدر الدين زركشى ، در كتابش ، « البرهان فى علوم القرآن » ، يادآور شده كه : در همه قرآن ، در لفظهاى « الذين ، و الذى » ، دو وجه جايز است .
1 - وصل به ما قبل بنابر اينكه الفاظ فوق ، صفت ما قبل است .
2 - قطع ، بنابر اينكه آنها خبر مبتداى محذوف هستند .
مگر در 7 مورد از قرآن كه بايد ، در آن موارد ، از ، « الذين » ، و ، « الذى » ، ابتدا كرد . آنگاه به ذكر موارد هفت گانه پرداخته است .
مقتضى قول امام زركشى ، « در همه قرآن . . . » عموميت است يعنى در هر كجاى قرآن اين دو لفظ وجود داشته باشد دو وجه گذشته در آنها جايز مىباشد ، فرق نمىكند در اول آيه يا در وسط آيه قرار داشته باشند .
در صورتى كه چنين نيست آنچه در وسط آيه قرار دارد وقف در ما قبل