پس اگر براى كسى امكان باشد ، سوره كاملى را در يك نفس قرائت كند ، بدون هيچ اشكالى روا مىباشد و اما قول برخى از علماى وقف كه اين جا وقف لازم است ، يا آنجا واجب است مقصود از لازم يا واجب جهت تجويدى و ادائى است نه جهت شرعى و در قرآن وقفى كه حرام باشد و مرتكب آن مجازات شود يا وقفى كه مكروه باشد و مرتكب آن مذمت شود وجود ندارد .
و مقصود از قول علماى وقف كه اينجا وقف جايز نيست از جهت تجويدى و ادائى است نه كه به طور شرعى جايز نيست مگر اينكه سببى مقتضى تحريم وقف شود كه در اين صورت وقف حرام خواهد بود و قارى مرتكب خلاف ، گناهكار مىباشد مانند اينكه قارى قصد كند در
« وَ ما مِنْ إِلهٍ »
يعنى خدائى وجود ندارد يا
« إِنِّي كَفَرْتُ »
يعنى من كافر شدم و نظاير آنها وقف كند بدون اينكه ضرورتى او را به وقف وادارد مانند كم آمدن نفس ، غلبه عطسه ، هجوم خواب و غير آنها .
پس اگر در آنچه گفته شده و نظاير آن ، قصد وقف كند و وقف به عمد باشد اگر معنايش را قصد نكرده باشد گناهكار است و مجازات خواهد داشت و اگر معناى آن را قصد و عمدا وقف كند يعنى نبود خدا را ، و كفر خود را اظهار نمايد كافر محسوب خواهد شد ، العياذ باللّه تعالى .
و اين معنى از قارى معلوم نمىشود مگر از قرائن كه از وى ظاهر شود يا خود از آن خبر دهد و اقرار و اعتراف نمايد . اگر قصد وقف نكرد ، و