صدراعظم وقت براى جلوگيرى از اين وقايع موحش به اين فكر افتاد كه مؤسس اين مذهب يعنى شخص باب را دستگير كرده و در قلعه چهريق محبوس نمايد و بعد هم او را از ميان بردارد و به اين غائله خاتمه دهد .
سيدى در حال كشيدن قليان
قتل باب
در سال 1850 باب را با دو نفر از پيروانش از چهريق به تبريز آوردند يكى از اين دو نفر بانكار او پرداخت و جان بدر برد ولى ديگرى بانكار تن در نداد بنابراين او را با باب بوسيله طناب در پهلوى هم بديوارى آويختند و بفوجى از سربازان ارمنى فرمان دادند تا آنها را تيرباران كنند . پس از شليك