بعبد البها بر بهائيان رياست دارد و در عكا زندگانى مىكند و نوشتههائى بنام « الواح » براى پيروان خود ميفرستد .
مرام باب
مرام و مقصود باب اين بود كه آزادى افكار كاملى در ايران بوجود آورد و با فساد اخلاق و تعديات و تعصبات مبارزه كند .
نخستين چيزى كه در اين مذهب جلبتوجه مىكند آزادى زنان و خلاص شدن آنها از قيمومت مردان و ساير قيودات است . طلاق دادن زن و تعدد زوجات و صيغه كردن زنان در اين مذهب ممنوع است و حجاب را كه موجب بدبختى زنان مسلمان ايرانى است منسوخ مينمايد .
استعمال توتون و تنباكو و مخصوصا ترياك و مشروبات الكلى را كه سموم مهلك و موجب فساد اخلاق و تباهى جسم و روح است بشدت نهى مىكند .
بنا بدستور باب پيروان او نبايد خود را از چيزهاى نشاطآور محروم نمايند ، هركس ميتواند حتى المقدور لباس خوب بپوشد و پيكر خود را با حرير و جواهرات آرايش دهد .
بابيان بوحدت قائلند و خدا را واحد و ازلى و لم يتغير ميدانند و به تثليث و شرك عقيده ندارند .
بابيان معتقدند كه خداوند براى خلقت « قول » و ظهورات مختلفه آن را به كار برده است و اين ظهورات عبارت از هفت حرف يا هفت كلمه است كه به ترتيب چنين ناميده مىشود : مشيت ، اراده ، قدر ، قضا ، اذن ، اجل ، كتاب .
خلاصه آنكه عالم از هفت حرف يا كلمه تشكيل يافته كه همه مانند قول سرچشمه و منبع چيزهاى معنوى و ادراكى و مانند حروف منبع اشياء مرئى ميباشند ولى كلمهء « احى » را بايد در فوق اين هفت كلمهء قرار داد يعنى كلمهاى كه حيات ميبخشد و ارقام عددى آن به حساب ابجد نوزده است و باب از اين بيانات نتيجه ميگيرد كه اين رقم نوزده عبارت عددى خداى واحد و خالق است .