باب دوم در شرافت آباء رسول اللّه و على ولى اللّه صلواته اللّه عليهما و آلهما
و اينكه آنان بهترين فرقهها و بهترين قبيلهها و بهترين قرنها بودند و در طهارت و پاكى نسب رسول اكرم ( ص ) و طهارت اهل بيتش عليهم السلام و مدح عباس و حديث جابر .
سخنى از نهج البلاغه در تكريم رسول خدا ( ص ) و موعظه مردم
در نهج البلاغه « 1 » آمده است : « خداوند جل جلاله پيغمبران را در برترين امانتگاه به امانت نهادند و در بهترين جايگاه قرار دادند و آنان را از صلبهاى نيكو در رحمهاى نيكو و پاكيزه انتقال دادند ، هرگاه يكى از ايشان از دنيا مىرفت ديگرى بعد از او براى نشر دين خدا بجاى او قيام مىنمود ، تا اينكه منصب نبوت و پيغمبرى از جانب خداوند سبحان به حضرت محمد ( ص ) رسيد ، پس آن حضرت را از نيكوترين معدنها رويانيد و در عزيزترين اصلها غرس نمود ، از شجرهاى كه پيغمبرانش را از آن آشكار نمود و امينهاى خود را از آن برگزيد ، خاندان او بهترين خاندانها و خويشان او بهترين خويشان و شجرهء او بهترين شجرهها است كه در حرم أمن روييده و در مسجد و شرافت قد كشيدهاند ، آن شجره را شاخههاى دراز و ميوهاى است كه دست هر كس به آن نرسد ، پس آن حضرت پيشواى پرهيزكاران و روشنى ديدهء بينايان و چراغى است درخشان و ستارهاى است كه نور از آن ساطع است و آتش زنهاى است كه شعلهء آن برق مىزند ، روش او استقامت و طريقهاش هدايت و هدايتگر و راهنما است و سخن او جداكنندهء حق از باطل و حكم و فرمانش بعدل و درستكارى است . هنگامى آن بزرگوار
هامش
( 1 ) - خطبه 93 .