احمد و نسائى و دارمى اين روايت را نيز نقل كردهاند و نيز از ثوبان آزاد شدهء رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم نقل شده كه گفت : از رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه مىفرمودند : همواره از امت من گروهى قائم بامر خدايند و چيزى از مخالفتهاى دشمنانشان ضررشان نمىرساند ، هرچند آن مخالفتها مستمر و پيگير باشند تا روزى امر خداوند مبنى بر پيروزى حقيقتى كه مورد اتفاق است صادر شود .
نقل ما از كتاب مشكات در اينجا به پايان رسيده و اينجا بعضى آنچه را كه در كتاب ذخائر العقبى در مناقب ذوى القربى نقل شده مىآوريم و آن تأليف ابو جعفر احمد بن عبد اللّه بن محمد ابو بكر بن محمد . . . صاحب كتاب غريب الحديث زايد بر جامع الاصول و كتاب نضره در فضائل عشره و او اختصار كرده كتاب عوارف المعارف در تصوّف را يعنى كتاب شيخ شهاب الدين سهروردى را كه طريقت صوفيه به او منتهى مىشود .
احمد بن عبد اللّه در سال 994 هجرى زندگى مىكرد و اين مطالب را از كتاب او نقل مىكنيم . و در آنجا نقل شده كه رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمودند : جمعى از قريش وارد بر صفيه دختر ابو طالب شدند و شروع كردند به ذكر باصطلاح افتخارات خود و امور خود ، در دوران جاهليت را يادآور مىشدند .
صفيه گفت : خوب ، شما اين افتخارات خود را گفتيد ولى مىدانيد كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم از ما است ؟ آنان بعنوان زخمزبان به صفيه گفتند : ابن نخله هم در آن زمين ( الكبا ) است . اين سخن به گوش رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم رسيد و سخت برآشفت و بلال را امر بر نداى ( الصّلاه ) داد و خود حضرت بالاى منبر رفت و فرمودند : مردم من كيستم ؟ گفتند : تو رسول خدا هستى . فرمودند : نسبم را بگوئيد . گفتند :
تو محمد بن عبد اللّه بن عبد المطلب مىباشى . فرمودند : اين مردم چه مىخواهند كه مرا در ضمن آزار رساند باهل بيتم اذيت مىكنند . به خدا قسم اهل بيت من پر فضيلتترين شما از حيث بينش و اصالت مىباشند . انصار كه غضب رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را ديدند قيام كردند و سلاح برگرفتند ولى رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم خطاب به آنان امر فرمودند كه حاكى از فرمان به سكوت و جلوس آنان بود .
الحمد للّه اولا و آخرا .
پايان جلد دوم از دوره چهار جلدى كتاب شكوه غدير خم بر فراز وحى و رسالت در ترجمهء « ينابيع المودهء » .
17 / 8 / 1362 هجرى شمسى على هاجرها صلوات اللّه - محمد على شاه محمدى
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — صفحة 528
مساهمون: القندوزي
ص٥٢٨