به شكل صليب كندند و چون ايرانيها به زمين ميان دو ديوار رسيدند ناگهان در خندق مذكور افتادند و آنان كه پيشاپيش ديگران بودند به هلاكت رسيدند و بقيه پا به فرار گذاردند و به شتاب خود را به اردو رسانيدند و جان به سلامت بردند ، زيرا روميان در تاريكى نقب نخواستند به تعاقب بپردازند . خسرو چون نقشهء خود را بىاثر ديد و از تصرف شهر به راه ديگر نيز نااميد بود ناگزير با مردم شهر داخل مذاكره شد و پس از دريافت هزار پوند نقره به خاك ايران برگشت . وقتى ژوستينين از اين واقعه آگاه گرديد ، از اجراى مواد پيماننامهء اخير كه با ايرانيان بسته بود منصرف گشت . زيرا خسرو در حين صلح قصد تسخير شهر « دارا » را كرده و پيمان را شكسته بود . اين بود وضع و حال روميان هنگام نخستين حملهء خسرو به سرزمين آنها و به زودى پس از اين وقايع تابستان سپرى گرديد .
14 [ ساخت انطاكيهء خسرو در خاك آشور و بدفرجامى انطاكيهء روم ]
خسرو در خاك آشور در محلى كه به قدر يك روز مسافت تا تيسفون فاصله داشت شهرى به نام « انطاكيهء خسرو » ساخت و اسراى انطاكيه را در آنجا سكنى داد . براى ايشان حمام و ميدانهاى بزرگ ساخت تا بتوانند مانند شهر خود به تفنن و بازيهاى عمومى بپردازند و ضمنا ارابهرانان و موسيقىدانهائى را هم كه از انطاكيه و ساير بلاد روم همراه آورده بود همه را به شهر تازه فرستاد . گذشته از اين به خرج دولت وسائل آسايش و رفاه مردم آنجا را فراهم ساخت و فرمود كه آنها را رعاياى شاهنشاه بنامند تا در تحت حكومت هيچيك از فرمانداران و امرا نباشند . و فقط از شخص پادشاه اطاعت كنند . بعلاوه هرگاه يكى از اسراى رومى مىگريخت و به شهر « انطاكيهء خسرو » پناه مىآورد و يكى از مردم آن شهر او را به خويشاوندى خود مىپذيرفت ديگر صاحب او نمىتوانست او را ناگزير به بازگشت نمايد ، ولو آنكه صاحب وى يكى از بزرگان مشهور ايران باشد .
تطيرى كه در زمان سلطنت « آناستاسيوس » دربارهء شهر انطاكيه زده