خود ديوار به شصت پا مىرسد ، ليكن حصار خارجى از حيث بلندى خيلى كوچكتر و از حيث استحكام با ديوار اولى برابر است . فاصلهء ميان حصارهاى مزبور به پنجاه قدم مىرسد و مردم گلههاى خود را معمولا در آن محل جا مىدهند . خسرو نخست از جانب مغرب به حصار شهر حمله برد و مدافعين آن را به وسيلهء زوبينهاى بيشمار مغلوب ساخت و دروازههاى ديوار خارجى را آتش زد ، ولى هيچيك از لشكريان او جرأت داخل شدن نكردند . پس از آن خسرو مصمم گرديد كه در سمت شرقى شهر پنهانى نقب بزند ، زيرا نقاط ديگر شهر بر روى سنگها و صخرههاى محكم بنا شده بود و فقط در اين نقطه خاك زمين سست و قابل كاوش بود . پس ايرانيان از داخل خندقهاى خود شروع به كندن نقب نمودند و چون خندقهاى مزبور عمق زياد داشت ، دشمن از بالاى حصار نمىتوانست عمليات آنها را ببيند و از قصد آنان آگاهى يابد . به اين جهت نقب به زودى تا زير پى ديوار خارجى رسيد و ايرانيها نزديك بود از فاصلهء بين دو ديوار و از زير حصار داخلى نيز گذشته در وسط شهر سردرآورند و به آسانى آنجا را مسخر سازند ، ليكن چون مقدر نبود كه شهر « دارا » به دست ايرانيان بيفتد ، هنگام نيمروز مردى از اردوى خسرو بيرون آمد و به بهانهء جمعآورى زوبينهائيكه روميان به جانب ايرانيها افكنده بودند ، به پاى حصار آمد و در آنجا داستان نقب را به نگهبانانى كه بالاى برج پاس مىدادند خبر داد و به آنها سفارش نمود كه مواظب كار خود و مهياى دفع خطر باشند ، روميان چون از اين قضيه آگاه گرديدند با هياهو و جنجال بسيار فرمان به كندن زمين ميان حصار دادند و از سوى ديگر ايرانيها بىخبر از پيش آمد آن روز به كندن نقب ادامه مىدادند و به سرعت پيش مىرفتند . به اين جهت هنگامى كه ايرانيها از زير زمين به سوى حصار شهر حمله مىبردند روميها به فرمان « تئودوروس » « 1 » مهندس خندق گودى
هامش
( 1 ) -Theodorus